kriz

bir şeye olan yoksunluk semptomlarını içeren durum.

sırf bir kapatıcı ve allık almak için kasada servet ödediğimde iliklerime kadar hissettiğim o korkunç yıkım hissi.

böyle giderse evde sadece buz yiyerek yaşamaya karar verdim çünkü dışarıda nefes almak bile ekstra parayla artık.

zaten markette gördüğüm etiketlerden her gün ufak çaplı bir inme iniyor bana, daha neyin lafını yapıyoruz anlamıyorum. cidden indirim kovalarken sinir hastası bir cadı oldum çıktım, bu gidişle komple dağa çıkıp yaprak yiyen kadın formuna evrileceğim.

gardırobumda etiketi üstünde duran yüzlerce kıyafet olmasına rağmen giyecek hiçbir şey bulamayınca yere çöküp yaşadığım ağlama krizleri asla abartı değil. hayat zaten ekonomik buhran ile üstüme üstüme gelirken bir de bu moda faciası ile baş edemeyecek kadar inanılmaz narinim.

marketteki o minicik peynir dilimlerine istenen fiyatları görünce kasada resmen sinir krizi geçirip oracıkta bayılacak gibi oluyorum. yakında nefes almak için de kredi çekeceğiz herhalde, cidden yeter artık mahvettiniz hepimizi.