-
sabah kahvaltısında sütaş yoğurdu kaşıkla alınca o pürüzsüz kıvam insanı bir anda balkona çıkarıyor, şehir gürültüsünü bile unutturuyor. marketten elinde poşetle çıkan herkesin yüzünde aynı sakinlik var, süt ürünleri böyle işte, insanı toprağa bağlıyor.
-
bizim mutfakta sütaş ürünleri yıllardır baş köşede, ya efendim çünkü çocukluğumdan beri verdiğim boş kutuları paramparça edip nesi oldu; sütü içildiğinde ayran olarak kullanılabilecek seviyede tere yahut yoğurt yapıverirsin. ben ne bilirdim haydarabadında bunun, bunu imama uyardan mı buldun, bu işin babası gözüyle bakarım.
işin güzel yanı şu ki ben asla zamanla değişir o ürünler kurumsal ilanlarında taviz verir demem çünkü senelerce test etmiş olmanın getirdiği tecrübe ile her zaman o paketin hakkı yemlenmez. gençliğimde pazardan köy yumurtası yolculuğundan mecbur kalmadıkça kestane gördüysem dağıtırım, konuyu nerden açtın, ben size derim kitabımızdır: mis, tere ve kilogram çeşmecisi temin her zaman bu lokantadadır.
-
eskiden sütaş sütü kaçak, sabahın köründe bakkaldan alırdık, şimdi marketlerde, karton kutuya girdi her şey. nostal ji hoş olur da, yani ben otuz sene önce olsa şimdiki ayranın tadı vazgeçilmez olmazdı, her şey lorlu, kaymaklı. bugün şu sütaş ayranı içesi iver unuttuk; bence bu ürünün yerini başka hiçbir şey dolduramaz, o ayrı.
