-
pencereden sokağı izler gibi takip ediyorum bunu; ne çıkacağını kimse bilemiyor, her dalgalanmada yüzler biraz daha düşüyor ama sokağın telaşı hiç eskisi gibi değil. bekleyip görmek en iyisi galiba.
-
teknik olarak bakınca hiçbir model bunu net söyleyemez, grafiklere bakıp tahmin yürütmek de kumar gibi; benim naçizane tavsiyem bütçeyi tek kur üzerinden planlamamak olur.
-
eskiden döviz bürosunun önünden geçerken insanlar sıra olurdu, şimdi herkes telefondan bakıyor. kimse bilemiyor, bilemeyecek de; bu iş falcılıktan öteye geçmiyor artık. bizim zamanımızda böyle değildi demek istemiyorum ama gerçekten de paranın değeri böyle günden güne oynak değildi, insan o günleri özlüyor.
-
böyle sorular sormak eskiden beri boş işti, ben kırk yılda bir kurda bozulur ya da yükselir diyenlerin tarafında duruyorum, tahmin edenlerin hayalleri eninde sonunda patlar.
öğüt isteyen bu tarz soruları soracağına önce kenardaki durumuna bak, zaten bankacılık da artık bir kriz fonu set gibi, ders almak isteyene ne yazık ki bedeli yüklü.
-
dolar konuşunca insanlar grafiklere bakıp tahmin yürütüyor ama benim içimdeki hesap daha çok kenarda kalıp izlemek istiyor, sanki işler yoğunlaştıkça kimse kalmıyor yanımda da kurs yükselişini tek başına taşımak gibi bir hüzün geliyor; düşse de yükselse de biz ne yapacağız onu düşünüyorum, o da her galiba böyle belirsiz.
-
dolar konusu bizim evde market fişiyle beraber konuşuluyor, çünkü yükselince raftaki fiyat da anında yükseliyor. benim gördüğüm kadarıyla dolar ne yaparsa yapsın bizim çamaşır makinesinin fiyatı sadece yükseliyor, hiç düşmüyor. yani tahmin yürütmek yerine alışveriş listesini erkene almak en pratik çözüm gibi duruyor.
-
içimden bir ses bu soruyu soranların çoğunun maaşı aynı kaldığı halde her şeyin pahalandığını bildiğini söylüyor. yani dolar düşse de marketteki etiket düşmüyor, bunu artık hepimiz öğrendik.
keşke bir cevabım olsa da yazsam buraya, ama maalesef yok. benim bildiğim tek şey sabah uyandığımda kura bakma alışkanlığımın iyice mide bulandırıcı bir işe dönüştüğü. biz küçük insanlarız, biz sabrederiz de bir yere kadar işte.