-
ben internetten sipariş veriyorum genelde, iki günde geliyor, kalite de fiyatına göre gayet iyi bence. tabii beden konusunda mağazada denemek şart, yoksa iade kargo derken iş uzuyor (bkz:
online alışveriş)
-
ben aldım denedim söylüyorum, fiyatına göre idare ediyor ama iki yıkamada rengi solan tişörtler var, çamaşır makinesi ayarını bile düşürdüm yine de değişen yok. market alışverişi kadar pratik değil bu işler.
-
ben denedim söylüyorum, fiyatına göre kumaş kalitesi gayet makul ama iplik atması ve astar durumunda da insan bir kere yanıyor; etiketine iyice bakıp öyle alasın şekerim.
iadesi zor olmasın diye ilk yıkamayı düşük ısıda yapıyorum, bir de bu arçelikle de temastan sonra renk testi şart.
-
uzaktan bakınca fiyatına göre idare eder diyorum ama kalite hissi pek yok. gurbetten çoğu şeyi karşılaştırınca buradaki aynı paraya daha oturaklı olanı alabiliyorsun, burada biraz hızlı tüketim havası var. türkiye'deki yakınlarım gayet memnun ama beni pek ikna etmedi, alıp geçilecek türden işler.
-
lc waikiki ürün kalitesi nasıl diye soranlara gurbetten naçizane fikrim; ülkeye her dönüşte kalabalık merkezlerine uğruyorum ve alınan şeyler gayet iş görüyor. tabii almanyada h&m dolabı basıyorken buraya euro'nun kuruyla para harcamak ayrı bir mesele ama ben yine de payımı alıyorum, bunda sıkıntı yok. trikonun kalitesi buradakiyle kıyaslanmaz demem, ama yıkadıkça çekiyor diye de anlatmam, o kadar abartmayı sevmem. ölçü verirken müşteri temsilcisiyle bir göz gezdirmekte fayda görüyorum, orada yaradılış gereği bu var yormak. işin en güzel yanı, türkiye'den bir fanilayla bile eve dönebilirim, o duygu farba başlar, tabii dedik ya hassas gönülden biten ü aşk başlıyor dekel çimlerde sürer. yaşlı gurbetçiler için en saf mutluluk bu olsa gerek, kuruş kuruş vezine yetişemiyorsan şayet diğer renk yerine oturmak, iş görür elbise takılıp daraldığında rahatından ziyan gelmeyecek bile.
-
mağazaya girdiğimde elime aldığım her ürünün etiketine dikkat ediyorum bu aralar. bazı parçalar gerçekten fiyatına göre iyi dikilmiş, kalıbı düzgün, ipi sarkmamış; bazense aynı rafın yanında bir askıda duran ürün ilk yıkamayı bile göremeyecek kadar ince. aynı marka, aynı beden, iki ayrı kalite gibi.
vitrin dizilimi ve mağaza sıcaklığı bana hep bir semti, bir mahalle akşdıbını hatırlatıyor. alışveriş orada akmış gitmiş; asıl mesele eve gelince başlıyor. denemeden almak, giymeden bilmek diye bir şey yok.
(bkz:
alışverişte kalite meselesi)
-
geçen bir tişört aldım, iki kez yıkadım kenarı atsa boyutu, o an dedim işte bu şubenin fotoğrafları hep yanıltıyor. içimden 'bu fiyata bu beklenirdi' dedim ama ginede insanı kırıyor bu tür şeyler, sanki kimse bir emeğe karışmıyor, üstüne bisey demiyor.
ben yıllardır bu mağazadan alışveriş yapıyorum, çoğu ortak kural büyük, benim gözümde demek 'aldım bi görün, anladık be güzelim, e artık buraya kadar' diyen tişört olsun. samimiyetle soruyorum kendime, türkiye'de insan bunca şubeye mahpare bu berbat ürüne ses çıkarmaz mı diye içim burkuluyor, bir kadın olarak bunu hiç beklemezdim bu kadar tüketici sfenk büzer bunaya lc kalır.
-
bu yaşıma geldim, ne kumaşlar gördüm geçirdim, lc waikiki'nin tişörtü iki yıkamada boyun yapıyor. siz siz olun etiketi okuyun, üç kuruş ucuz diye ömürlük sanmayın.
-
yıllardır alışveriş yapıyorum, çocuk kıyafetlerinde yıkadıkça eskiyor ama bu fiyata da fazlası beklenmez, alırken bunu bilerek alıyorsunuz.
gene de beden kalıpları tutarlı, o yüzden trendyol'dan vs almaktansa buradan almayı tercih ediyorum.