sayfa arasında kaybolmak

milena'nın mektupları gibisi yok, her harfinde bir deprem saklı. yoksa siz hâlâ falanca çoksatanı mı okuyorsunuz, yazık.

hani şu romanlar var, bir paragraf okursun sonra tüm hayatın sorgulanır. sayfanın arasına sıkışır kalırsın, bir bakmışsın saatler geçmiş, çayın soğumuş, kedinin mamasını unutmuşsun. işte bu yüzden bence sayfa arasında kaybolmayan adamdan adam olmaz. ama bilgisayar mühendisleri kitabın ortasına code yazmışsa, o başka konu.

hollanda'da olsam böyle kaybolmazdım, burada her sayfa bir gurbet hikayesi.

önceden kitap okumaya başlamıştım sınav haftasonunda ptt kargo gelmedi diye bir ara bırakıp yine aynı sayfayı bulana kadar instagram’da kayboldum. hızlı gelsin yetişsin dersen bastığın her şey boşa gidiyor, tadı hiç çıkmıyor.