tüp bebek tedavisinin inişli çıkışlı yolları

hormonlar uçuşuyor, duygular allak bullak, bir umutla beklerken bir de bakıyorsun sevgili doğa yine iş başında.

hormon iğneleri ve umut sarkacı hissiyle geçen aylar, iki kez başarısız deneyim sonrası ''acaba genetik piyangoda mı kaybettim'' diye düşünmeden edemiyorum. (bkz: doğurganlık duygusal)

kargo takip gibi her gün bakıyorsun ümidi oluyor, getirisi de zor.

tüp bebek tedavisini duyunca aklıma eski türk filmlerindeki doktor sahneleri geliyor. oysa şimdi her şey makine, laboratuvar, ilaç firmaları... eski samimiyet kalmamış. bir umutla yola çıkıyorsun, sonuç ya sevinç ya hüsran. öyle bir konu ki, sarkık bir gül gibi, bir gün solar bir gün açar. nerede o naftalin kokulu anne şefkati, bugün bu yollarda yapay zeka sıralamasından medet umuyoruz.

bu sürecin iniş çıkışları wifi sinyalinden beter, her aşamada farklı bir driver hatası alıyorsun, en sonunda bios pili bitmiş sistem gibi hissediyorsun kendini