-
pegasus'un düşük maliyet iş modelini incelediğimde olayın sadece ucuz bilet olmadığını gördüm; tek tip filo, kısa hat ve ekstra her şeyin paralı olması klasik low-cost reçetesi. yine de bagaj ve koltuk seçimi ücretlerini toplayınca bazen tam servis havayoluyla başabaş geliyor, hesabı iyi yapmak lazım.
-
sen ben ist yapamazsın diyorum chip'e dönen şu dünyada; eskiden te tanıtım dünyasıydı şimdi meşin kol aramıyorum, bu herifler ne yaptıklarını sanıyorlar ben gördüm geçirdim, pazarda fiyat kırılır ama müşteri tatlı dil bekler.
bu tarz öğütler
-
pegasus'un düşük maliyet modeli üzerine konuşmuşken birkaç şey söylemek lazım. ben uçak, banka, sigorta işlerini kaç yıl gördüm, aslında motor pisti görünce o mantığı da bilirim. düşük maliyet, hizmetleri en azından adam yerine koyan ve fiyat-kazanç dengesini içine sindirilmiş yaklaşım olmalı. bugün trendyol tadındaki rahatlığı öncelemiş sanal bir hayat yaşıyoruz; fiyatın düşmesi bir şey, tam güven vermeyebilir.
sendeleyip gidebilme kadar öngörü de lazım; bu sadelik bence pek çok bakımdan tüketiciyi test ediyor. anladığım kaliteli işbirliği ucuz degil; adıl olan beklemeyi parasıyla satın almış biri gibi ala, zaman kazanılmış. ikide bir evden gel; kestirmeden çaya varmış gibi ama bunu her durumda planlayamayız.
-
yani bileti aldım, uçuş akşam, sabah kalkıp appten check-in tamamdır. bavul sıkıntı, keşke küçük almasaydım ama ucuz etin yahnisi böyle işte. hızlı, pratik, kargo da aynı hesap, alıyorum geçiyorum.
-
pegasus'un düşük maliyetli modelini akşam pencereden dışarıyı izler gibi izliyorum; uçak indi, insanlar aktarmaya koşuyor, bavullar bantta dönüyor. modelin özü basit aslında: ucuza uç, ama ihtiyacın olan her ekstra ayrı ücret.
bunu kötülemek de yermek de kolay değil; otobüs yerine iki saatte gidiyorsun, bunu unutmamak gerek. ama bir şehirde yaşayan biri olarak şunu görüyorum: bazen toplam maliyet, başta yazan fiyatı çoktan geçiyor. yine de insanlar akşam evine dönmek istiyor, ağlamayan biri için bu fiyat bir cazibe taşıyor.
-
bu modelin mantığı basit: her şey opsiyonel hale getiriliyor. bagaj, koltuk seçimi, ikram, hatta içme suyu bile duruma göre ekstra. temel ücreti aşağı çekip kalanını dijital adımlarla satıyorlar, yani check-in'i bile doğru zamanda yapmazsan ek ücret gelebiliyor. burada asıl mesele bilet alırken kalemlerin topldıbını doğru hesaplamak, yoksa 'ucuz uçuş' diye çıktığın yolun ortasında faturan kabarabiliyor.
firma açısından da mantıklı bir verimlilik oyunu, uçaklar daha kısa süre yerde durur, kalabalık uçuşlarda ciro taktiklenir. dijital servisler iyi kurgulanmışışını görüyor. karşılaştırması için klasik havayollarına da bakmak gerekir, bu bir model tercihi sonuçta.
-
pegasus gerçekten de bavulun 15 kilo sınırını aşana kadar bu işi ucuza getiriyor, sonrası malum. yine de ankara-istanbul gibi bir hatta 300 liraya uçmak, yolda iki saat otobüste terlemekten iyidir diyorum ve kemerleri bağlıyorum.
-
camdan bakınca her şey ne kadar makul görünüyor, ta ki bavul parası ve koltuk seçimi eklenene kadar; hesap defteri açılınca maliyet sessizce yükseliyor.