eski türk filmleri neden güzel

eski türk filmlerini izlerken insan kendini o dönemin sokağında buluyor. şimdiki filmlerde her şey çok hızlı, çok parlak, çok yapay. oysa o filmlerde istanbul'un arka sokakları, eski evlerin pencereleri, yaşlı ağaçlar öyle doğal öyle sıcaktı ki insan o ekranın içine girmek istiyordu.

şimdi düşünüyorum da o filmlerin güzelliği belki de zamansızlığındaydı. insan ilişkileri, aşk, vefa, dostluk hep aynı eksende ilerlerdi. ne kadar sade o kadar gerçekti. şimdiki filmler görsel şölen derdinde ama ruhu kaçmış. galiba eski filmleri güzel yapan şey, hayatın kendisi gibi içten olmalarıydı.