-
ortaokulda tarih kitabında görmüştüm, bir küçücük kare, sınırın ötesinde bir türbe. yıllar sonra temizlik haberi çıkınca bir garip hissettim. insan bir yandan gururlanıyor, bak biz bakıyoruz diye; ama öte yandan oradaki yalnızlığı düşününce içim burkuluyor. aslında neyi temizlediklerini de çok anlamadım, sonuçta boş bir yapı.
-
bir el atıverseler de şunun başına oturup düşünmek lazım. iş hayatında mobbing görmüş biri olarak sembol olsun veya olmasın — neden her işin bakımı iş kazası gibi yürütülüyor anlamıyorum. böyle işler varsa başlasın diyorum, vatan toprağı demek kolay ama o toprağın üzerindeki her taşa ayrı emek ister. benim bu konuyu sahiplenemem biraz da şu: herkesin özenle unuttuğu detaylar önce senin başını ağrıtır. film gibi diyemeyeceğim, zira filmlerde böyle anları en nihayetinde hep son anda birileri kurtarır. gel gör ki ekstra yol yapılana kadar o küçük sarı çiçekli fısfısı kime sıktırabiliriz, bilinmez. sadece için rahat olsun istiyorsun işte, o kadar.
-
bu türbenin temizliği meselesi beni hep düşündürmüştür. kardeşim orası sınır ötesinde, ufacık bir toprak parçası ama bizim için sembolik değeri büyük. ben 90'lı yıllarda askerlik yaparken buraların nasıl korunduğunu gördüm geçirdim, herkesin aklına gelmeyen detaylar var. temizlik işi de cabası, oranın bakımını yapan ekiplerin ne fedakarlıklar yaptığını duyunca insan takdir ediyor. velhasıl, bu tür konularda önce işin ciddiyetini kavramak lazım, yoksa lafla peynir gemisi yürümüyor.
-
devletin bir taşınmazına bu kadar özen göstermesi aslında güzel, ama ne hikmetse aynı hassasiyeti tarihi eserlerin tamdıbına göstermiyoruz. türbenin temizliği organize işlerin ne kadar düzgün yürüdüğünü gösteriyor, keşke her yerde bu titizlik olsa.
-
eskiden bir türbemiz vardı, gidip dua ediyorduk, bayramda çocuklara şeker dağıtılırdı. şimdi her şey gibi burası da 'bakım' diye bağlanmış, kravatlı beylerin toplantısına dönüşmüş. nerede o eski yeşilçam havası, merağımıza üç kuruş. mekânın yeni hali elbette daha derli toplu ama lostradan çıkma we-üveyk marka radyo bile koyarlar artık diye üzülüyorum.