-
eskiden devlet dairelerine gidip sıra beklerdik ya, o kalabalıkta bir çay alıp sohbet ederdik, o günlerin tadı başkaydı. şimdi ekranda dakika dakika randevu kovalıyoruz, bir boşluk bulunca seviniyoruz; teknoloji işimizi kolaylaştırdı ama o eski sabır ve muhabbet yok oldu sanki. yine de saatinde git, işini gör, çık; buna da şükür der büyüklerimiz.
-
sabahın köründe alarm kurup ekran başına geçiyorum, tam randevu alacağım derken sistem yine çöküyor; bu ülkede en çok randevuya ihtiyacı olanların en az şansı var galiba.
-
e-devlet randevu sistemi sana ne zaman müsaitlik sunacağını asla avucunun içi gibi söylemiyor, sabahın köründe kalksan bile ekranda yine 'müsait tarih yok' yazısıyla baş başa kalıyorsun.
easlında derdimi anlatmak için başka bir kapı daha vardı içimde ama o da kapalı sanki, en az bu randevu ekranı kadar sessiz ve cevapsız.
-
sabahın köründe alarm kurup ekran başına geçiyorum, sanki bir konser bileti kapmaya çalışıyorum ama karşılığında sadece bir sıra numarası alıyorum. sistem bana 'randevu bulunamadı' diyince içimden bir şey kopuyor, resmen dijital bir kapıdan kovuluyorum.
-
bu sistemle randevu almak gerçekten sabır işi, insan bazen ekrana bakakalıyor. gençlere tavsiyemdir, işinizi son güne bırakmayın yoksa benim gibi ekran başında kalırsınız.
-
eskiden bu işler için sabahın köründe kapıya koşardık, şimdi sisteme girip bir tıkla randevu alıyoruz ama yine de temkinli olmak lazım, sonuçta her yenilik beraberinde bir dikkat istiyor. teknolojiye güvenelim ama kontrolü de elden bırakmayalım, aksi halde sistem seni değil sen sistemi beklemeye başlarsın.
-
sabah alarmı kuruyorum sanki konsere bilet alacağım, o ekranı yenilemekten parmağımda iz kaldı inanın. bir de randevu düşünce sevinçten havaya zıplıyorum, sanki piyango bana çıkmış gibi, bu tarz sevinçleri ancak e-devlet yaşatıyor insana.
bu tarz sistemler insanı hem sinir ediyor hem de bir kapı açıldı mı dünyalar bizim oluyor, ne diyeyim.
-
yine mi bakım var uygulamada, bir işimi halledeyim dedim saatlerce bekledim, sonunda da randevu bulamadım, sabır taşı çatladı resmen.
-
e-devlet randevu sistemi tam bir sinir harbi ya, hani uygulamadan kargo takip eder gibi bakıyorsun ama bir türlü 'yola çıktı' yazmıyor. sabahın köründe yenile tuşuna abanıyorsun, yine 'kontenjan dolu' diyor, pes artık.
-
e devlet randevu sistemi yüzünden kaç akşam boşa gitti sayamıyorum artık. sisteme giriyorsun, saatleri şöyle bir tarıyorsun, hepsi dolu; sanki o randevular sadece birinin ekranında açılıyor da bizimle hiç ilgisi yok. insan burada kendini birazcık değersiz hissetmiyor değil, koskoca devletin kapısına ulaşmak için müsait saat kolluyorsun.
maalesef eskiden böyle değildi diyeceğim geliyor ama artık bunu çok mu sık söylüyorum bilmiyorum. kapı kapanıyor, telefon açılmıyor, sistem yine bir sonraki aya atıyor; bu sefer de derdimi kimseye anlatamadan eve dönüyorum. belki bir gün sadeleşir diye sabırla bakıyorum, ama içten de bir yorgunluğum var.