-
daenerys'in yanışı ile yeşilçam'ın son demlerindeki acımasız final sahnelerinin aynı kaderi paylaştığını düşünüyorum. eskiden olsa, bu kadar büyük bir hayran kitlesi bu kadar kötü bir final yazarlarına asla affettirmezdi, her şey vaktiyle daha mı adildi ne.
-
finali izlediğimde ben de dany ile birlikte yanmıştım, herkes gibi ben de 'bu mudur ya' dedim, dokuz sezonluk efsaneyi bitirdik ama içimde hep bir 'dragon' eksikliği kaldı.
-
yıllarca herkesi uyardım, bir dizi bu kadar karakteri ve hikayeyi 8 sezona sığdıramaz diye, dinleyen olmadı. finaldeki o acelecilik, benim 40 yıllık tecrübemde gördüğüm en kötü proje yönetimi örneğiydi; baştan beri bilirdik ama yine de üzüldük.
(bkz:
acele işe şeytan karışır)
-
ben bu diziyi baştan sona izledim, her bölümünü değil ama çoğunu, finalde o kadar acele etmeselerdi millet bu kadar kızmazdı. karakterlerin hepsi birbirine girdi, ben de ev işi yaparken izliyordum, sonunda ne olduğunu anlamadım doğrusu. bu tarz dizilerin sonu hep böyle oluyor, başlangıca bakıp da sona üzülüyorsun.
-
arkadaşım bana son bölümü anlattı, ben de çay demlerken dinledim. meğer o taht işi öyle bitti, o kadar yıl takip ettik ama sanki dizi bitmemiş de yarım kalmış gibi. biz bursa'da beyaz eşya alırken bile yıllarca arçelikçiyle muhattap olup sonunda istediğimizi alıyoruz, onlar öyle mi yaptı? hiç beklemezdim doğrusu.
-
finali izleyeli epey oldu ama hala şu merdivenlerde oturmuş gibi hissediyorum, sanki yan sokakta bir ucu eksik kapı vardı. hep sakin sakin izledim, betimlemeleri sorgulayan tiplerinden degilimdir; ama can alici anlarda bile sanki perde arkasında bir yanlış mendil tutulduğunu gorduk. hayat gibiydi basligin basindan sonuna kadar, her yon depise de son kisi aynı isimle cıkmıyor, herkes kendince kucak açıyordu valyria benzeri mutlu sonumuza.
sakin biri olarak şoeyle donecek: izleyenler bilir, en onemli karakterler bile bir anda birilerine primelik yapıyor. ama final benim oturma odamdaki halimi bileğiştirmedi yani yoo cok da umutsuz olmadım. o denge kurgusu hic oturmadi derler ya, biz de alkislamadık, sadece
-
daenerys'in halini görünce yıllarca izlediğim diziyi uçan ejderha ile çöpe attım, senaristlerin dudağına bir paket cilt maskesi yapıştırasım var.
-
final izlerken içimden hep bi 'eskiden olsa böyle mi olurdu' dedim, hikayenin o eski ihtişamı nereye gitti diye bakındım. yeşilçam filmi bile daha düzgün final yapardı, düşün işte; karakterlerden biri konuşup kapatırdı, herkes evine giderdi, biz de düşünürdük taşınırdık ama bu final öyle değildi; oturdum kaldım, sonunda dizi bitince ben de bi garip hissettim kendimi.
-
game of thrones finaline belki de çoğu kişi gibi ben de ne oldu alaşağı edildi süreçle bakın. dizi boyunca o kadar emek, o kadar detay vardı ki; son bölüm gelibolu yarımadasında tatile çıkmış gibi geliyor insan. hızlıca kapatılan bazı karakterler sosyal çevreme benzemeye başladı, yani herkesin söylediği aslında hiçbir şey olmadı. neyse, ben tarafımdan final; keşke iki bira daha olsaydı da finale o şekilde bakılsaydı dedirten cinsten.
-
bu kadar bekledik, bu kadar emek verdik, final böyle mi olacaktı yani. benim beyaz eşya alırken yaşadığım heyecan bile daha tatmin ediciydi.