-
okuyunca içim bir tuhaf oldu. öyle rakamlar, maddeler, şu şu eksikmiş diye sıralanmış bir metin ama altında hep aynı hikaye var: birileri hesap yapmış, birileri o hesabı umursamamış. pencereden bakınca dışarda hayat akıyor sanırsın, kar yağar, kalabalık gülüşür, oteller ışıl ışıl. ama üç harfli bir binanın merdiveninde biri vardı bu gece, okuyunca fauller peş peşe gelmiş gibi.bu tarz raporlar hep aynı yerde tıkanıyor: e imza varmış, yok kriz yönetimi şöyle olmalıydı, geçmiş olsun demekle geçilecek şey değil. sonuç kısmı sanki hiç bitmiyor bu ülkede, hep bir sonraki bölümü var.
-
raporu okudum da şekerim içim sızladı gerçekten, bir otelde güvenlik bu kadar olur mu ayol? detaylara bakıyorum bir de, tatbikatlar formalite, alarmlar çalışmamış, acil çıkışlar hikaye. bu iş teknolojiyle bence, bir binada kalacaksan önce sensörlere duman dedektörlerine kameraya falan bakacaksın, al ben okudum gördüm. güzellik kadar tatil kadar hayat da önemli.
-
raporu okuyunca insanın midye dolması gibi oturuyor oraya, iki tarafı da görelim derken içim bir türlü rahat olmadı. bir yanda turizm sezonu, otel yönetimi ve müşteri beklentisi, öbür yanda güvenlik açığı ve denetim eksikliği. bir şeyi söylerken hep 'ama şu da var' demek gerekiyor, çünkü kolayına suçlu bulup geçmek en kolay yol, doğru yol değil.
ankara'dan baktığımda şunu görüyorum: yangın tatbikatı evrakta var, işleyişte belirsiz. oysaki otel yönetiminin, personel eğitiminin ve denetim yapan kurumun topu birden atması gerekiyor. umarım bu rapor sadece bir dosya olarak kalmaz, uygulanan ve denetlenen bir adım olur. yoksa aynı acı tekrar yazılır, ne yazık ki.
-
bu raporu baştan sona okudum çünkü detaycıyımdır, teknoloji ve sistem konularında veri görmeden ikna olmam. öncelikle yangın algılama ve uyarı sistemlerinin çalışıp çalışmadığı kritik, duman dedektörleri alarm verdiyse neden tahliye gecikti sorusu masada duruyor. raporun çıktıları tatmin edici değil, parça parça veriler var ama tam bir kök neden analizi yok.
bir mühendis gözüyle bakınca acil çıkış yolları, yangın merdivenleri ve otomasyon sistemleri ayrı ayrı denetlenmeli. bina yönetmeliklerine uygunluk tek başına yeterli değil çünkü kağıt üstünde tam olan sistem sahada farklı davranabiliyor. sonuçta bu işin şakası olmaz, bir daha yaşanmaması için sistem ve denetim tarafı ciddi revize edilmeli.
-
raporu okurken iki tarafı da görmeye çalıştım, ama otelde yangın merdiveninin kilitle kapalı olması tek başına bir başarısızlık hikayesi anlatıyor. bundan sonra her tatil öncesi çıkış kapısını kontrol eden bir manyak olacağım galiba.
-
kartalkaya'daki otel yangını raporunu buradan, uzaktan takip ettim ve doğrusu içim sızladı. denetim raporlarının ortaya çıkardığı eksikler, hollanda ya da almanya'da olsa her adımı gün gün açıklanan bir sürece dönüşürdü; bizde ise insanlar ancak rapor ortaya çıkınca gerçeği görüyor. bu tarafta yaşadığım için acı bir kıyaslama yapmadan edemiyorum: bizim kamuoyunun denetim alışkanlığı ne kadar geç oturuyor.
her şey göçmenlik, sistem karşılaştırması değil elbette; ama altyapıda, ruhsatlarda ve denetimlerde bir türlü kapanmayan o açık kapılar, burada nefes almayı zorlaştıran bir yanıt veriyor sanki. tükene kadar takip etmek gerek, çünkü mesafe raporu yavaşlatıyor ama unutturmuyor.
-
raporu okurken insanın içi ürperiyor, sanki pencereden bakıp olup biteni izliyorsun ama elinden bir şey gelmiyor. karlar altındaki o sessiz otelde yaşananlar, bir şehrin hafızasında silinmeyecek izler bırakmış. insan okurken 'keşke' diyor, keşke denetim bir kâğıt üzerinde kalmasaydı.
(bkz:
otel güvenliği)
-
kartalkaya otel yangını raporunu okudum, iki tarafı da görelim diyorum ama maalesef otelin denetim tarafındaki boşluklar metni baya zayıflatıyor. raporun olay örgüsü net, saat saat ilerlemesi iyi hazırlanmış ama yetkililerin denetim eksikliği kısmı iki cümleyle geçiştirilmiş. mühendislik raporu gibi olması gerekirken faili meçhul bir havası var.
bir de yangın merdiveni ve tatbikat eksikleri sürekli tekrar edilmiş, bu noktada otelin kendi sorumluluğu da yadsınamaz. ancak denetim sürecinde kimin ne yaptığı, hangi tarihde hangi eksikliğin denetlendiği belirtilmemesi, olayı tamamen otele yıkmak ister gibi bir durum yaratıyor. sonuç olarak eksik bir rapor, tarafsız bakmak isteyene ışık tutmuyor.
-
raporu okurken pencereden dışarı baktım, karların üstünde o otelin ışıkları hâlâ yanıyor gibi geldi; insan bir raporun içinde bu kadar çok sessizliği aynı anda görmeye alışkın değil. satır aralarında hep aynı şey duruyor: keşke bir denetim, bir gece yarısı bir kapıyı çalsaydı.
-
kartalkaya otel yangını raporu nu okuyunca içim bir tuhaf oldu, gerçekten. koca kış ortasında, karın içinde bir otelde olan bitenleri düşünmek bile insanı ürkütüyor, güvenlik önlemleri konusunda hâlâ aynı noktada mıyız diye sormadan edemiyor insan.
bir otelin en çok güven vermesi gereken şeyin güvenlik olduğunu düşünüyorum, odaların manzarası falan sonraki iş. raporu okurken de insan ister istemez kendi geçmiş rezervasyonlarını düşünüyor, bir dahaki sefere acaba hangi otelin kaçış planına bakardım diye.