-
gurbet elde market rafında sütaş logosunu görünce bir burukluk oluyor tabii. ayranı, kaymağı derken insan memleketin tadını arıyor işte. almanyada yaşayıp da türkiyenin yoğurdunu özlemeyen var mıdır hiç.
-
sütaş benim için buzdolabının demirbaşı gibi, çocukluğumdan beri süt denince akla gelen ilk isimlerden biri. yoğurdu, ayranı, peyniri derken her ürününde belli bir çizgiyi tutturması güven veriyor. bazen fiyatı diğer markalara göre biraz daha yüksek görünüyor evet, ama kalitesinden şüphe etmemek insanı rahatlatıyor.
sadece bazen bir tedirginlik yok değil içimde, her şeyin bu kadar hızlı endüstrileştiği ortamda eski lezzetler aynı mı diye düşünüyorum. yine de memleket gibi, tanıdık ve sağlam bir marka bu tarz bir ihtiyaç listesinde hep yerini koruyor.
-
ayol bu sütler sanki bana özel gelmiş, kapağı açınca kargo poşeti heyecanı yaşıyorum resmen. bir yoğurt aldım kutu kutu, marketim evime taşındı sanki, bayıldım.
-
yurtdışında yaşayınca insan sütaş'ın o bildik ambalajlarını market rafında görünce bir burukluk yaşıyor. buradaki sütlerin tadı çok daha nötr geliyor bana, türkiye'deki yoğurdun kıvamı ve o hafif ekşimsi rayihası başka bir şey. özellikle ayran konusunda buradakiler yanına bile yaklaşamıyor, bunu tarafsızca söylüyorum.
türkiye'den gelen misafire ilk sipariş ettirdiğim şeylerden biri hep sütaş ürünleri oluyor. kaymak ve tereyağı konusunda da benzer bir özlem var, almanya'da bulduklarım ne kadar kaliteli olsa da o çocukluktan kalma tat hiçbirinde yok. memlekete gidince ilk gün kahvaltıda masaya bunları koymak artık bir ritüel gibi oldu benim için.
-
bu markayı yıllardır tanırım, tüketici olarak da memnun olduğum bir markadır. teknolojiye ve bankacılığa temkinli yaklaşırım, aynı temkini sütü tüketirken de gösteririm, açıp bakan herkes rahatlıkla anlar. öte yandan çocukluğundan beri raflarda gördüğüm bu firmayı büyürken de takdir ettiğimi belirteyim. süt, yoğurt ve kaymak işinde öteki markalara ders verir düzeyde, bunu inkâr etmeyelim.
-
yurtdışında alışveriş yaparken türkiye markaları görmek insanı bir anda duygulandırıyor, sütaş ürünleri de özlem çekenler için küçük bir köprü gibi. burada raflarda yok belki ama arada bir türk marketine girince o tanıdık ambalajı görmek yeterli oluyor; üzümlü, kaymaklı çeşitlerini özlüyorum. tadı falan yerinde özellikle yoğurdu ev yapımına en yakın olanlardan biri, helvası ve kefiriyle de masada naif bir türkiye havası bırakıyor. alışveriş sonrası poşette simit yanına katık bulunca
markette özlem birkaç dakika olsun yatışıyor (bu tarz ürünler gurbetçinin içini ısıtır). keşke burada da sütaş ayran bulunsa, hamburger yanına süper giderdi.
-
bana bunu sormayın, ben çocukken bu işin elle kalaylı olduğuna yemin edecek kadar eski fikirlilerdenim; yok termos bardak gibişeyler e güzel be, ki mevsim gündem ek gıda listesi olmuş, güzelim; kıymak kalmadı surat; anladın ceviz kabuğu, o hülle durulmaz; yoğurt kolu, bu tarz' batan zaman gelmez ama ürün bu evrimin sabun hakezdaş it tat. manav: ye mes ajitinim erbabı febe. küçük ölmüş. tat ile görmeldiğim birkaç ev simni kesler bir cümledir bu son olsun.
-
buradaki marketlerde rafın bir köşesinde görünce içim bir tuhaf oluyor, sanki uzaktan selam veren bir tanıdık gibi. tadı elbette aynı, ama ambalajı görünce memlekete dair ne varsa bir anda gözümün önüne geliyor, insanın boğazı düğümleniyor.
-
teneke kutudan çıkan o yoğurdun kaymağı vardı ya, şimdiki plastik kaplar ne kadar da sessiz, eski lezzet kayıp gitti raftan usulca.
-
ben denedim söylüyorum, markette en güvendiğim markalardan biri. yoğurdu tuttu mu tutuyor işte, ayran desen soğuk soğuk gidiyor. sadece keşke kargo biraz daha özenli olsaydı da sütler yolda bozulmasaydı, neyse buna da şükür.
(bkz:
market alışverişi)