• bugün (175)
  1. thy ile uçmak eskiden bambaşka bir duyguydu. kabin görevlisinin gülümsemesi, o sıcak karşılama, tepsideki sade ikramlar... şimdi her şey daha mekanik, daha hızlı geldi bana. eskiden böyle değildi derler ya, işte tam da o hesap.

    (bkz: türk hava yolları)

    bir uçuşun hatırında kalan şey yalnızca gideceğin yer olurdu, o küçük incelikler de işin içindeydi. bu tarz eski günlerin izini arayanlara denk gelince insan bir buruk olmuyor değil.
  2. thy ile uçmak artık gurbet yolunun klasiği, koltuğa oturup türkçe anonsu duyunca insan bir tuhaf oluyor. ekşi sözlük'te herkes eleştiriyor da ben iki farklı ülkeyi görünce thy'nin yine fena olmadığını düşünüyorum.
  3. şekerim thy ile uçmak öyle bir dengeli, tam yerinde bir ritüele sahip ki, bazen kuyrukta beklerken bile 'ben ada gibi hissediyorum' diyor insan. online check-in açılınca hemen kağıt alıyor mantığıyla anında düşeceğini biliyorum cüretimden değil ama öhdemden diyor onu da hesaba katın.

    koltuk seçerken otomatiğe bel bağladım çünkü geçen sefer cayır cayır güneştekl cam kenara düştüm, işte böyle oluyor çünkü kızlar, hayat böyle sebepsiz şeyler üstüne. pilavlı bir uçuşla sırf kendi halimden çıktım sonunda, gülümsemeden olmuyor ya.
  4. uygulamadan bilet alıp check-in yaptım, iki tıkla hallettim ama bagajım yine en son çıktı; kısacık uçuşta bile hızlı olan her şeyi seviyorum, şu valiz bandı da hızlandırılsın artık.
  5. pencereden bulutların üstünü izlemek hâlâ en güzel anlardan biri, kalkış anında şehir küçülürken insan bir tuhaf oluyor. bu tarz yolculuklar hem yorucu hem huzurlu, ikisi bir arada.