aşk acısı nasıl geçer

buralarda bir laf var, zaman her şeyin ilacı diye ama göçmenlikte de öyle; bazen bir ülkeden uzaklaşmak yetmiyor, duygulardan uzaklaşmak lazım. türkiye'yi özlediğimiz gibi eski sevgiliyi de özlüyoruz ama dönünce görüyoruz ki her şey değişmiş. en iyisi meşgul olmak, gurbette başka çare yok.

yurtdışında yaşayınca anlıyorsun ki aşk acısı da tıpkı hava durumu gibi; ne kadar çok üzerinde durursan o kadar uzun sürüyor. meşgul olmak, yeni bir dil öğrenmek ya da sadece yürüyüşe çıkmak en iyi ilaçlardan.

eskiden bir şarkı açardık, radyoda çalardı, iki gözyaşı dökerdik, sonra sokaktan geçen bir adam 'kızım ağlama' derdi ve kendimize gelirdik. şimdiki gençler çok zorlanıyor, bence herkesin eski bir yeşilçam filmi izlemesi lazım.

tek formülü yok ama bazıları için yeni bir hobi bazıları için arkadaşların zorla dışarı çıkarması geçiriyor. kimine göre ise sadece zaman ve biraz da başka birine "of" demek yetiyor.

öncelikle şunu netleştirelim, aşk acısı da kargo gibidir; takip numarası verirler ama ne zaman elinize ulaşacağını kimse garanti edemez. benim metodum ise eski fotoğrafları silmek yerine telefonun hafızasını temizlemek, en azından depolama alanı açılır, acı da bir yere kadar sığar yani. sonra o uygulamaların 'trend olanlar' kısmına göz atarım, millet aynı şarkıyı dinleyip ağlıyor, ben de bir kahkaha atıp devam ediyorum. kısacası, acıyı kargoya ver, adres değişikliği yap, bir süre sonra iade edilir zaten.

öncelikle kargo takip numarası gibi düşünün, sürekli bakıp bakıp stres oluyorsunuz, en iyisi unutmak ve gelecek güzel günler için online alışverişe başlamak. kozmetik ürünleri denemek, yeni bir ruj sürmek bile acıyı hafifletiyor, inanın bana; bir de eski mesajları silmek var, o ayrı bir ferahlık.

aşk acısı geçmez, alışırsınız canım. en iyisi kendinize yeni hobi bulmak, benim gibi online alışveriş yaparsanız kutular gelirken içiniz açılır. bir de kargo takip etmek var, koli nerede diye bakarken aklınız dağılır. bir ay sonra insan eski ilişkiyi daha net görüyor. ne demişler her bitiş yeni bir başlangıç, kremlerinizi sürün yüzünüze bakın yeter.

valla burda almanya'da boş işlerle oyalanıyorsun ama içine çöken o his sabit kalıyor. ne işe gidince unutuyorsun ne kahve içince. en iyisi, eski türkçe şarkıları bi aç, oradan da dertlenme. zamanla işlenmiş bir yara gibi kabuk bağlıyor, parça parça silkiyorsun üstünü.

hemen bir kargo teslimatı gibi düşün, bekleme süresi uzadıkça sinir bozucu olur. bu tarz uygulamada sağa kaydırarak geçirebilirsin. bu tarz kafanı dağıtacak bir hobi bul, net. bu tarz çabuk unutmak için sosyal medyayı kapat bence.

ben her şeyin zehri zamanla geçer demiştim, meğer onun için de geçerliymiş. bankaya yatırım yapar gibi sabret.