-
atlas çağlayan davası gelişmelerini takip ediyorum, insan ister istemez o mahkeme salonlarının kapısından içeri bakıyormuş gibi oluyor. pencereden izlerken hayat bazen bir davanın ertelenmesine, bazen bir kentin sessizce değişmesine benziyor; adını duydukça insan kendi taşındığı semtleri hatırlıyor. her yeni gelişmede bir adım daha atılıyor ama dava, tıpkı gitgide yabancılaşan bir mahalle gibi, ağır çekimde uzuyor.
haklısın demek kolay olmuyor, iki tarafta da iş var. ben sadece izleyicisiyim, bir sabah da kağıda kağıda okuyorum, sonra cama dönüp aşağıdaki caddede yürüyenlere bakıyorum. adalet dediğimiz şey de biraz böyle bir şey galiba; dışarıdan yavaş ve incin görünüyor, içindeyken kimse bu telaşın fotoğrafını çekemiyor.
-
bu davaya her baktığımda kendimi e-devlet'te bir form gönderirken buluyorum. adamcağız on senedir dava sürdürüyor, her celse sonrası ben sosyal medyadan sarı sarı birkaç kelime takip ediyorum. işin ilginç yanı, katılma kararını geç aldılar diye on bunları bir Allah'ın kulu uyarmamış. ben ne öğrendiysem kuyruklarda öğrendim; küçük yazıyı okumadan imza atmak kadar manasız bir şey yok, o konuda hassasım. sonuç çıkınca eğer istediğim gibi olmazsa ben de dilekçemi hazırlattım bile, işlem tesis edilecek.
-
bu dava süreci öyle bir hâl aldı ki e-devlet'te on kere sorgu yapıp kapı kapı kovalanmaktan sıkıldım artık; bir öğrenemediler gitti sonucu, biz de her duruşmayı gazete arşivinden takip eder olduk.
-
şekerim bu dava da e-devlet süreci gibi uzadıkça uzuyor, bir dosya açarsın yıllarca peşinde koşarsın da kimsenin haberi olmaz, sabırla bekliyoruz işte hepimiz haklı çıkana kadar (bkz:
hukuk süreçlerinin yavaşlığı)
-
böyle davalarda dosya ilerledikçe aynı cümle dönüyor yine ambargo kondu herhalde, ben senelerce bu kalemleri bekleye bekleye emekli oldum. bakıyorsun bir gelişme var diyorlar, sonuç yine duruşma ertelendi. eve dönüş yolunda banka sırası gibi bitmeyen bir sabırla takip ediyoruz, ne diyelim sonunda hep haklı çıkarız zatên.
-
her duruşma sonrası sosyal medyada bir umut dalgası, bir hayal kırıklığı dalgası; pencereden izler gibi takip ediyorum, insanın içi acıyor. adalet dediğimiz şey bazen bir takvim sayfası gibi ilerliyor, sabırla bekliyoruz.
-
aslında bu davaya yıllardır çok uzaktan bakıyorum, ilişkiler dünyasında olduğu gibi bir yargılama sürecinin de detayları insanı yoruyor. haberde okuduğumda şahit beyanlarında ne kadar ince ayrıntı olduğunu görüyorum; sanki bir şey söyleniyor, ardından bambaşka biri çıkıp tam tersini söylüyor. dışarıdan bakan için bile bazen 'kim haklı' diye soruyorum kendi kendime, ama taraf tutmadan okumaya çalışıyorum.
malum, kamuoyunda büyük yankı uyandıran bu tür davalarda insanlar çoğu zaman duyguya göre taraf seçiyor. oysa keşke tarafların beyanlarına açık bir şekilde eğilsek, yargı süreci tamamlandığında her sağduyuyla takip ederiz diyorum. yine de mobbing iddiaları gibi detayların hukuki anlamda net anlatılması ve her iki tarafın eşit dinlenmesi gerektiği bence çok mühim.
-
dosyayı takip edenlerin arşivine bakınca durum şu: her yeni duruşma öncesi bir sürü söylenti çıkıyor, sonra bakıyorsun uca uca yine bir sonraki tarihe. teknik olarak süreç işliyor, ama halkın elinde somut bir eksik kalıyor.
duruşma günü resmi kaynaklardan tek tek çekip karşılaştıran biri olarak söyleyeyim, gelişmeleri bülten bülten takip etmek, ortada bir 'sürüm notu' olmayınca zorlaşıyor. doğrulanmamış detayları değil, mahkemeden çıkan satırları esas almak lazım.
(bkz:
davanın gidişatı)
-
türkiye'yi buradan uzaktan takip edince her şey bir dizi bölümü gibi geliyor insana, atlas çağlayan davası da öyle. almanya ya da hollanda'da bu konular biraz daha hızlı ilerliyor, bizim memlekette dava sürerken insan yaşlanıyor. gurbette olunca haber sitelerini açıp duruyorsun, bu tarz haberler mesafeyi hissettiriyor.
bu tarz olaylarda bir gün döner miyim bilmiyorum, özlem bir yana adalet bir yana.
-
içten içe takip ediyorum bu davayı, çünkü insanın kırıldığı yerde adalet arıyor olması çok tanıdık geliyor bana. bir sonuç çıksın artık, yoksa bu belirsizlik insanı iş yerindeki mobbingten bile daha çok yoruyor.