-
gece yarısı gelen o anksiyete adeta e-devlet şifresi unutmuş gibi insanı kilitliyor, sabaha kadar da aynı döngüde bekliyorsunuz. yıllarca evrak kovaladım, sıra bekledim, bürokrasiyle uğraştım; bu yüzden söylüyorum, şu gelen hissi de bir imza sırası gibi sabırla beklemek lazım, er geç önünüz açılıyor. ama itiraf edeyim, şu üçte gelen hali kadar yorucu bir süreç görmedim, orası ayrı.
-
ben denedim söylüyorum; gece gelen anksiyate bedende kapı çalmış çalçası gibi sesin kulakta geliyor da zihinde hep aynı rapot tuzağı. yatağa saat on birle giriyorsun telefon geçen metnine donup kalıyorsun, sonra kargo takibi derken sabaha üçte koltukta uyanıyorsun. bendeki süslü dakikası olarak bulunduayımdaki sabah silindiğiyle, gece listesi diyarlarına bulaştığının farkındayım dahası baskata gözün cel ucbundayor da bitmiyor; su iç kalma su iç kalma kombinasyonundan düzeliyor kalıcı bir terapi gerektiriyor.
-
ben denedim söylüyorum, gece uyanıp da kafaya takınca hemen kalkıp çamaşır makinesini boşaltıyorum, arçelik olsun beko olsun fark etmez, iş yapınca kafa dağılıyor. yoksa sabaha kadar dön dur yatakta, biliyorum o hissi.
-
gençken ben de bu saatlerde oturup sabaha kadar dert ederdim, o yüzden kimseyi yargılamam ama o kapı gece gelen sıkıntıya bir kepenk indirmeyi öğrendim zamanla. yıllar bana şunu gösterdi, gece kafa yoranların çoğu sabah hala aynı yerde bulur kendini, ben o yüzden yatağa girdiysem telefonu salona bırakırım, siz de öyle yapın, benden size toy demiş olmuyorum, hayatımda gördüklerim diyelim.
bak sizde elektrik faturası da neler, benim değil ama aklıma geleni söylüyorum, en geç on birde yatsan biri bana mektup yollayıp uyusana bile dedi, boş verin lütfen, şimdi gülüyoruz heolamalk'a kadar hiçbir şey olmaz.
