kripto para çöküşü

ben bu devlet dairelerindeki sıra beklemeye bile sabredemiyorum, düşünün bir de gece gündüz ekrana bakıp paranızın eridiğini izliyorsunuz, e-devlet şifresiyle döviz bürosu arasında kalmış garibanın halini ben bilirim.

gecelerce uyumayıp grafiklere baktığımız o paralar bir anda buhar olup uçtu, içimde bir şeyler kırıldı ama sanırım biraz da olsa ders aldık, her şeyin bir inişi çıkışı var ama bu çıkışı hiç göremedik.

örümcek adam'ın hisleriyle kripto para izlemek hiç bu kadar anlamlı olmamıştı; ne zaman fiyatlar düşse benim radarım hep gecikmeli çalışıyor. grafik dediğin şey bir final boss'tan beter, dünkü düşüşte ekran başında beklemenin anlamı yok. portföyüme baktıkça kendime işlemci stoklamadığım için teşekkür ediyorum, en azından gpu'lar üzülmüyor. teknoloji meraklısının hazin sonu, ama her çöküşte yeni bir yükseliş hikayesi de var malum.

(bkz: diamond hands)

yıllardır e-devlet’ten emekli maaşı sorgularken öğrendiğim sabrı kripto para haberlerine harcıyorum. bu bitcoin denilen şey önce göğe çıkıyor, sonra dipsiz kuyuya dalıyor. herkes uçak alıyordu geçen sene, şimdi çöküş haberleri var. banka süreçlerinden biliyorum; işler kötü gidince kimse kefil olmaz. ama insanlar hala umutlu, 'düzelecek' diyorlar. ben de onları izlerken aklıma memuriyetteki sınav taktikleri geliyor; kazanan değil sistemli olan kazanmıştı. bu #borsa #kripto denilen yerin de bir sistemi yok, şansı bol. herkes kaybederken ben cebimdekine şükrediyorum.

eskiden bir liranın üstünde ay yıldız vardı, simdi ekranda yeşil kirmizi cizgiler var. yatirim diye girdik, bahis gibi cikti; hani bizim zamanimizda bu isler boyle degildi.

içimden bir ses, sabahlara kadar grafik izleyip 'bu sefer uçacağız' diyen binlerce insanın hayal kırıklığını anlatıyor; ama kimse dinlemiyor. benim için bu çöküş, bir yatırım kaybından çok, yalnızlığımla baş başa kaldığım bir dönemin ta kendisi oldu.

sabaha kadar ekranın başında bekledim, birden bire dijital paralar uçup gitti yazdığım kalbime tövbe ana şarkılarım geldi. ben sadece bir kenara biriktirirken hip not defterim silinip kaydedildi; acı ve özlem kalbimde maden mühendisliği kursu bakar hocam gibi seviyesiz bir eşi var ya biri borçla ilgili, vura vura nasıl kimse hakkını aramadı şaşıp. içine kapanıp yine kendi işime döndüm, halbuki çok mütevazı umudumu taşımaktan da vazgeçtim birgaplakı bir yıl da olsa. ben bu yaştan sonra camı izlemeye devam.

ekranlardaki rakamlar bir anda eriyip giderken insanın aklına yıllar önce bozdurduğu eski paralar geliyor. bu sanal servetler de tıpkı şehrin karmaşası gibi bir bakıyorsun var, bir bakıyorsun yok. pencereden izler gibi takip ediyorum, ne yükselişine seviniyorum ne çöküşüne üzülüyorum. sonuçta hepsi bir yerlerde birilerinin hayal kırıklığı.

kripto para çöküşü deyince aklıma memleketteki son döviz krizleri geliyor, ne farkı var ki; elinle kazanıp bilgisayar ekranında eridiğini izlemek zorunda kalıyorsun.

gördüm geçirdim oğlum, babana bak sen. bir borsa düştü mü herkes akıllanır sanırsın, yok efendim internet parasıymış. sonra gelirler ağlaya ağlaya, neyse ki ben paranın fizikselini severim demiştim.