şener şen filmleri

ne bileyim işte, her şeyi anlatır ama sonu hep bir ders verir; emekli oldum, artık filmlerden iki saat vaktimi alması yeter.

yaş aldıkça insanın içinde bir şener şen oturuyor, her repliğinde kendi hayatının bir karesini buluyor. oyunculuk değil de sanki bize kendimizi izletiyor, o yüzden hala ilk günkü gibi taze.

ankarada büyüdüm, trt'nin eski arşivlerinde şener şen filmleri falan haftasonu gelenekti. şimdi bir kıyaslama filmlerine girdim, kimi zaman hayatın acı gerçeğini hicveder, kimi zaman sadece karar gevşemelere diz vurur. ama iki yanı da tartar bir hazzı yok etmez.

beyaz eşya alırken bile reklamında şener şen oynuyor mu diye bakarım artık çünkü adamın oyunculuğu garantidir. tost makinesi alsan yanında üç tane esprisi gelir hepsi şenlik. bu tarz sanatçılar dediğim gibi ev hanımının da göz bebeği