biz 90'larda ehliyet alana kadar köy yollarında ışık görürdük, neyseki elimizde cep telefonu yoktu da kaydetmeye çalışmadık. şimdi her an gökyüzüne bakıyorum diyorum ki yoksa o ışıklar bizimkilerin gece faturalı tarifeye geçme çabası mıydı. (bkz:
uzaylı gören teyze) (bkz:
ışıl ışıl hale) (bkz:
sigortasız uzay aracı)
büyük ihtimalle varlar ama bizim onları anlayacak seviyede olmadığımızı düşünüyorum. evren o kadar büyük ki, sadece dünya'da canlı olduğunu iddia etmek biraz kibirli olur. tabii bir de şu var: gerçekten bize ulaşmak isteselerdi, çoktan yaparlardı herhalde. o yüzden varlar ama bizi sala yerine koyuyorlar, boşver.
bu uzaylı meselesi yıllardır kafamı kurcalar da bir türlü net cevap alamam. şimdi diyorlar ki koskoca evrende yalnız mıyız? elbette yalnız değilizdir ama benim derdim başka. devlet dairelerinde dosyalar bir türlü kaybolmasa, emekli maaşımı zamanında yatırsalar, belki inanırım uzaylıların varlığına. yoksa orada burada ufo gören teyzelerin anlattıklarına kulak asmam. hem bir iş yapsalar düzgün dünya işlerimizi, belki o zaman gökyüzündeki şu ışıklara daha sakin bakarım.
