uzaylılar var mı

ankara'dan bakınca iki tarafı da göreceğim diyorsun ama konu uzaylıysa ne belgem var ne de elimde tutulur bir kanıt.

çok tanesi açlıktan gözü dönmüş ataları geliyorsa kapımız açık değil, ama sadece selam verip geçecek bir komşu gibi geliyorlarsa bir çay içerim.

gece geç saatte pencereden gökyüzüne bakınca insan ister istemez düşünüyor; bu kadar kesif yalnızca bize özel olabilir mi diye. biz tuvaleti bulana kadar o ışıklar çoktan oralardan geçip gitmiştir sanki. belki sessiz sessiz bizi izliyorlardır, ayol onlar da birer komşu işte, sadece çok uzak oturanından.

bu soruya net cevap vermek zor çünkü drake denklemi denen olay elimizde koskoca bir evren varken muhtemel sinyalleri filtreliyoruz; teknik olarak dünya dışı yaşam ihtimali düşük değil ama kanıt henüz elimize ulaşmadı şekerim.

büyükannenin o meşhur yalanları gibi geliyor bu soru, evrende bizden başka bir şey var mı diye düşünmekten yorulmuyorum aslında. yalnız kaldığım gecelerde gökyüzüne baktığımda, o kadar yıldızın arasında en azından birileri bizi anlamaya çalışıyor olabilir umudu sarıyor içimi. sonra iş yerindeki mobbingciye, ilişkimdeki o boş bakışlara bakıyorum, kendimce bir hidayete varmaya çalışıyorum burada. ne bilim, keşke biri bize uzaktan el sallasa da bu sıkıntılar biraz olsun küçülse gözümüzde.

evrenin büyüklüğüne bakınca yalnız olmadığımızı düşünmek kulağa hoş geliyor ama henüz bir kanıt yok. işin güzel tarafı, iki ihtimalde de kaybedecek bir şeyimiz yok gibi görünüyor; ya buluruz ya da hayal kurmaya devam ederiz.

e-devletten uzaylı kaydı sorgulattım, çıkmadı. demek ki ya yoklar, ya da sistem onları da maaşa bağlamış da haberimiz yok.

e-devletten 45 yıllık sicilime baktım, uzaylı kaydım çıkmadı, demek ki resmi olarak yoklar. ama öte yandan dünyadaki bürokrasi o kadar karışık ki, uzaylılar olsa bile bize görünmek istemez, onlar da dilekçe derdine düşmez. ben şahsen inanıyorum ki bir yerlerde varlar ama onlar da sgk primlerini ödemedikleri için buraya gelmiyorlar.

valla 50 sene önce de cevabı yoktu, şimdi de yok. bizim mahallenin bakkalı geçenlerde bağ bahçe işlerken üç kişilik ışık görmüş, meğer fenerle patlican topluyorlarmış. uzaylı varsa hiç haber vermiyor, oysa bizim eski gazeteler olsa her gün manşettir.

yurt dışında gurbetçilik yaparken öğrendim ki herkes kendi evini özler ama uzaylılar da muhtemelen kendi galaksilerini; varlıklarıysa bizim karşılaştırma derdimiz gibi, hangi taraf daha yakın daha sıcak bilemeyiz.

evrende bu kadar gezegen varken bizim dışımızda kimse olmaması daha mantıksız, ama kimse bize sormuyor işte