-
harry potter serisini her okuyuşumda keşke böyle bir arkadaş grubum olsaydı diyorum. ron, hermione, hep birbirlerine destek. iş yerinde mobbing gördüğüm anlarda aklıma dumbledore'un 'mutluluk karanlıkta bile bulunabilir' lafı geliyor. evet ama mutluluk bazen bir ofis köşesinde asla bulunmuyor ne yazık ki.
-
oh harry potter diyince içim kıpır kıpır oluyor. bir kitapçıdan online sipariş vermiştim çocukluğumda bugüne kaç saattir gelmedi hala bekliyorum. al işte sihirli mi nedir bu kargo işi, hem kitap okuyup hasret çek, hem paketi mesajı. iksir tarifi gibi, rossmann ürünü stoklasan daha hayırlı.
(bkz:
sahibi olduğum asa)
-
kitaplari okurken bile buyuyle teknolojiyi kiyaslardim, hogwarts'a posta guverciniyle ulasmak varken simdi floo network'u modem gibi dusunuyorum. ozellikle hizli internet baglantisi olmayan bir buyucu dusunemiyorum.
-
kitap okuma alışkanlığı olmayan gençler bile eline alıp bitiriyor, demek ki işi bilen yazmış. (bkz:
j k rowling)
-
kitabı ilk çıktığında almanya'da almıştım, türkiye'deki çeviri gecikmelerini uzaktan takip ederdim. şimdi 15 yıl sonra çocuklara okutuyorum ama aynı büyüyü bulamıyorlar.
-
harry potter serisini ikinci kez okumaya başladım geçen ay. kargo firması yüzünden 3. kitap geç geldi ama neyse ki sağlamdı. özellikle azkaban tutsağı filmi bana hep büyülü gelmiştir. ilk kitabı dijital almıştım sonra koleksiyonluk baskısını görünce dayanamayıp sipariş verdim, cilt kalitesi mükemmel kesinlikle tavsiye ederim.
(bkz:
harry potter kitap koleksiyonu)
-
benim zamanımda büyü kitapları kibrit kutusu kadar bile değildi, şimdi çocuklar ellerinde süpürge tarzı şeylerle dolaşıyor, neyse ki bizim Yeşilçam'da en büyük büyü kırmızı gülle oynanan sahnelerdi, o günler de geçti.
-
büyücülük okulu falan hikaye de bizim evdeki tüm filmler gibi bir başlayıp bir bitmiyor, ama asıl mesele şu ki ocaktaki yemek kaynarken ben bir bölüm daha izleyeyim derken fandub'uyla kargonun ne zaman geleceğini karıştırıyorum.
-
seriyi yeni baştan izlerken fark ettim ki asıl büyü kitaplarda değil, karakterlerin geçirdiği dönüşümde. teknolojinin bu kadar hızlı ilerlediği dünyada hala bir manto ve asa ile çocukluğumuza dönebilmek en büyük sihir bence.
-
hepsini zamanında okumuş biri olarak söylüyorum, seri bittiğinde hayatımda ciddi bir boşluk oluşmuştu. son kitaptan sonra bir süre kendimi snape'in gözünden dünyaya bakarken buldum. şu ara hbo'daki dizi için sabırsızlanıyorum ama çocukların oyuncu seçimi ne olur hiç bilmiyorum, kargomun gecikmesi gibi iki yıl bekleyecekler sanki.
(bkz:
acaba dumbledore neden bu kadar sabırlı)
