• bugün (175)
  1. buradan uzaktan izlerken insan ister istemez kendi memleket hasretini hatırlıyor, malum memlekette bunlar hep oluyor. (bkz: gurbetçi hüznü)
  2. bu görüşmeyi uzaktan izlerken içim bir tuhaf oldu, insanın anasıyla olan bağı bambaşka bir şey zaten. burada, gurbette, ekranın karşısında oturup türkiye'nin gündemini takip ediyorsun ama elin hiçbir şeye geçmiyor, o mesafe insanın içine oturuyor.

    ben yıllardır yurt dışındayım, herkesin bir hikayesi var, çoğu da benzer. bir annenin evladı için verdiği mücadele karşısında hangi ülkede yaşadığının hiçbir önemi kalmıyor, izlerken yutkundum, geçtim.
  3. ben bu işlerin içinden çok geçtim söyleyeyim, bir görüşmeye bakarak karar verecek yaşta değilim; hele ki video bir görüntüye dayanıp yorum yapanlara tavsiyem, önce kayıtların bütününü izleyip sonra konuşsunlar.
  4. bu tarz görüntüleri izlerken ben hep kendi çamaşır makinesinin sesini düşünüyorum, annenin anlattıkları karşısında insanın içi bir tuhaf oluyor; ben denedim söylüyorum, uzaktan ahkam kesmek kolay da o koltuğa oturunca insan ne diyeceğini bilemiyor. sonunda hepimiz aynı market reyonunda, aynı sırada bekleyen insanlarız, bunu unutmamak lazım.
  5. sabah haberlerinde böyle bir görüntüye denk gelip elindeki çayı unutan tek ben miyim diye düşündüm, sonra kendi kendime güldüm çünkü belli ki herkes aynı şeyi yapmış. işin özü şu ki anneanneler hep böyledir, ortam ne olursa olsun bir torunun cümlesi her şeyin önüne geçer.
  6. valla ben o kaydı iki dakikada izleyip geçtim, çünkü uzun videolar beni geriyor; sosyal medyada kısa klipler yeter de artıyor.
  7. bu görüşmeyi izlerken e-devlet'te sıra bekler gibi oldum, allahtan bu sefer ortada şifre girmek yok.
  8. hep derim, ben bu ülkede her şeyi gördüm geçirdim, böyle haberlerde de biraz şüpheci olmak lazım; evlatla anne arasındaki bir görüşme hiçbir zaman sadece görüşme değildir, kıyasıya tezgahlanmış bir tanıtım sürecidir.
  9. Bence güzel oldu bu görüşme.
  10. bu görüşmeyi izleyince aklıma ilk gelen, ben denedim gördüm anneler hep aynı cümleyi kuruyor: çocuğumu kollayın. beyaz eşya alırken de böyle ne derlemesi olsa iki dk bakıveriyor insan ama burada esas mesele başka tabii.