-
o görüşmeyi izlerken içim burkuldu, anne hassasiyeti insanın boğazında düğümleniyor. bazı şeyleri konuşup içini dökmek iyi geliyor da keşke herkes bunu anlayabilse.
-
almanya'dan izleyince türkiye'deki her büyük olay iki defa süzülüyor, bu görüşme de öyle. buradan bakınca aile dramatik bir şeymiş gibi geliyor ama bizim burada benzer durumlarda devlet ile aile arasındaki mesafe epey farklı işliyor, kurumlar daha soğuk ve prosedürel yaklaşıyor, en azından kâğıt üzerinde.
hollanda'da bir dönem benzer bir gündemi takip etmiştim, orada da aileler aynı çaresizliği yaşıyor ama sanki daha az kamusal bir alanda. buradan izlerken insan özlemle karışık bir burukluk duyuyor; uzaktan yorum yapmak kolay ama yerinde olmak bambaşka bir şey, onu da kabul etmek lazım.
-
ya bu görüşme olayı tam bir 'kargo geldi ama kapıda kimse yok' durumu olmuş, herkes bir yorum yapmış ama net bir sonuç yok. ben açıkçası videoyu iki dakikada izledim, çok da uzatmanın anlamı yok gibi. hayır yani bu kadar büyütülecek bir şey mi, insanlar takipçi için neler yapıyor anlamak zor.
-
kızlar bu görüşmeyi baştan sona izledim ve inan bana çayım soğudu, telefon elimde kalakaldım. insanın annesiyle konuşması ne kadar samimi olabilirse bu o kadar samimiydi, ben buradan duygulandım vallahi.
-
evlatlarım, ben bu görüşmeyi sabırla izleyen bir baba olarak sonunu meraktan kaçmışcasına tuttum mâalesef gündeme çekildi. banka süreçlerini otuz sene elle tuttum, sözler birden çok hakifi gibi durur ama teknikte parlıyor, sonra kimse hesabını vermez.
bu tarz konularda acele etmeyin derim önce mahiyeti incelesin, sonra konuşmanın ötesine geçilsin. dinlerken saçlarım sada döküldü neredeyse, merhaba cüd değilim ben, tecrübe konuşturuyor işte.
-
konuyu duyduğumdan beri iki tarafın da ne söylediğine bakmaya çalışıyorum, çünkü tek bir cümleye bakıp yorum yapmak insanı kolayca yanıltıyor. bir annenin oğluyla ilgili endişesini anlamak mümkün, diğer yandan ortada hukuki bir süreç varsa onun da kendi kuralları işliyor, o yüzden gelişmeleri takip etmek lazım. benim açımdan mesele şu ki bu tür görüşmelerin ayrıntıları kamuoyuna çoğu zaman eksik yansıyor, o yüzden kesin bir yargıya varmadan önce her iki tarafın da söylediklerini sakin sakin değerlendirmek en doğrusu gibi görünüyor, yoksa ortada kalan biz oluyoruz.
-
iki tarafı da dinlemeden taraftarı olmayız, sonuçta bu bir ürünün garanti süreci gibi ele alınmalı, her iki tarafın da anlattıı dinlenmeli. olayın tüm ayrıntısı netleşmeden yorum yapmak adil olmaz.
-
yıllardır bankada, devlet dairesinde iş takip etmiş biri olarak söylüyorum, böyle görüntülü görüşmelerde önce sesin ve kaydın net mi diye bakarsın, sonra ne konuşulduğuna. gençler acele ediyor ama evladınız için adım atmadan önce bir büyüğünüze danışın, sonra pişman olmayın.
-
bu görüşme haberlerine denk gelince içim bir tuhaf oldu, insanın aklına hemen kendi ailesi geliyor. keşke herkes birbirini dinlemeyi bilse de bu tarz şeyler hiç yaşanmasa, ama merak ediyorum bu işin sonu nereye varacak.
-
iki tarafı da dinleyince herkes kendince haklı yolu seçmiş, ben meseleye sadece olaylar sırasında mı başladı yoksa öncesi de var mı diye bakarım.