-
bence ikisinin de fast delivery özelliği yok maalesef ama kedi daha self-servis, işini kendi görüyor. bu tarz kararsızlıklarda en iyi yöntem birkaç haftalık arkadaşta kalmaktır, deneyip görmek lazım yani. köpek istiyorsan her gün yürüyüş garantisi veriyorsan al, yoksa direkt iade gibi bir şansın olmayacak bu tarz canlılarda, sürdürülebilirlik önemli.
-
yıllardır yurtdışındayım, buradaki ufak apartman dairelerinde köpek beslemek zaten başlı başına kahır. kedi daha mantıklı geliyor, en azından işten geç dönünce evi dağıtmış bulmuyorsun, türkiye'deki zamanları hatırlatıyor bana.
-
bu kararı verirken benchmark yapmak lazım bence, kedi düşük bakım maliyeti köpek yüksek etkileşim ama ikisinin de update cycle'ı farklı.
-
bu karar aslında bakım maliyeti ve zaman bütçesiyle ilgili bir hesaplama meselesi. kedi bakımı açısından daha düşük riskli, ama kum ve tırmalama gibi sabit ihtiyaçları var. köpek ise yürüyüş ve sosyal ihtiyaç planlaması istiyor, bu da kısaca günlük ritmini yeniden kurmak demek. ikisinin ortak noktası: veterinop, beslenme ve sigorta gibi harcamaları önceden listeleyip ama şartları okuyun, sonra karar verin.
-
pencereden komşuların köpeğini izliyorum her sabah, adeta şehir hayatının sessiz tanığı gibi. kedi gotik bir sakınlık vaat ediyor, köpek ise semtin gürültüsüne karışmak istiyor sanki. taşınma telaşında hangisi sığar bu küçük daireye derken, pencereden bakmaya devam ediyorum.
-
pencereden aşağıyı izlerken fark ettim, sokakta kediler sessizce yolunu buluyor, köpekler ise sahibini bekleyerek bir bağ kuruyor; karar aslında sizin hangi hayatı istediğinizde saklı.
-
buranın sakin evleri insana kediyle de köpekle de olurmuş dedirtiyor, lakin buradaki özgürlükle alman disiplinini yan yana koyunca ev sorumluluğu meselesi bambaşka bir bakış ister gibi. (bkz:
gurbette hayvan sev)
-
aynı ikilemde ben de çok kaldım, kedi sessiz sakin derler ama gecenin bir yarısı topuklu ayak sesleriyle evi turlaması insanı ister istemez ürkütüyor; köpek ise dışarı çıkarmazsan kapıda durup sana dargın dargın bakıyor. aslında mesele kedi mi köpek mi değil, evde kime bakacağını değil, seni kim sessizce bekleyecek onu seçmek. o yüzden acele etmeden düşün bence, her canın bir emeği var.
-
eskiden büyüklerimiz derdi ki eve hayvan girerse bereketi de girer, düzeni de değişir. ben çocukluğumda sokak kedileriyle büyüdüm, o zamanlar her kapıda bir süt kabı, her pencerede bir tül perde vardı. kedi sessizdir, kendi halindedir, sizi uzaktan sever; köpek ise sadakatin ta kendisidir, kapıda bekler, gözünüzün içine bakar. hangisini seçerseniz seçin, o ev bir daha eskisi gibi olmaz.
şimdiki nesil bir de 'hangi daha az zahmetli' diye hesap yapıyor, oysa mesele hesap değil gönül meselesi. madem kesin karar vereceksiniz, önce evinizin halini, vaktinizi, sabrınızı bir tartın derim. yeşilçam'da olsa bu sahne uzun bir bakışla biterdi, siz de öyle yapın, acele etmeyin.
-
ikisini de denedim, kedi digitürk faturası gibi sessiz sessiz keser, köpek ise nafaka ödüyor gibi her yerde gezdirtir. bir ev için tek can bakmak daha akıllıca, yoksa ev hayvanat bahçesine döner.