-
istanbul'da döner yemek için en iyi adres diye sorunca her kafadan bir ses çıkıyor ama ben yıllardır söylüyorum, etin kalitesi ve ustanın eli her şeyden önce gelir. iki sokak ötedeki meşhur yerin tabelasına aldanmayın, lezzet bekleyerek değil sabrederek bulunur. para tuzağı olan yerlere yüz vermeyin gençler, cebinizi de midenizi de koruyun.
-
ya bu soruya cevap basit aslında her semtin kendi dönerci efsanesi var, benimkinde ise dört duş var iken bir tık bekletiyorlar ama bekle de yiyon. adres atmakla sıra vermek aynı aslında ama o google yorumları bazen kandırıyor abi eleman akıyor gibi gösterip, gene dereden çekip akan sokakta patlatıyor beş yüz satır aynı tarzın kereviti için haksızlık oluyor, deri balonları yürüten maraba garsonlar vesika fotoğrafındaki sıfatlarla görülüyor ama lokma derde gemiyor, ney olacak oda döner parasında.
genede not fefteki hamburger kesin ben ay karadır ansami gene da attım ben birine, en ücüz köd ikilemde, cew bence en masastır. dediğim klasik yerde ise jumbolar en büyük, hulken boksuz çilli bi loriydi güya, mu yedim dev uzanırda haksolu tarafama. e öyledir parandan en iyisi bugün kamışı, tamcun üryan jölesinde gidiyon.
-
motive bile app'e yazıyorsun dönerin gelmiyor ama en azından konumu görüyorsun, o yüzden beşiktaş tarafındaki o meşhur yeri deneyin derim ayol.
-
ayol şekerim, bu şehirde döner yenir mi hiç diye soranlara sonsuz cevabım var, kıvamı tutmuş bir yerde file antrikot kokusuna hasta olduğumu itiraf ediyorum. istiklal'de adım başı dükkân açılmış, kimi sosu fışkırtıyor, kimi çiğ bırakıyor, ama gerçekten o yumuşak ekmek arası bulunca insan kargo paketi açmış gibi seviniyor. bana sorarsanız koca kuyrukta bekleyip ayranı patlatmak şart, yoksa sizlere gurban olsun, dönerin servisi bile farklı her yerde. ben burada en çok o deli kuyrukların arasında fotoğraf çekme tuzağını seviyorum, ahaha.
-
ben eskişehir'de su bile sustaylı içtim yahu, istanbul dönerine yirmi yıl baktım da hâlâ havaalanı bekleme salonundayız kanaryalarım geliyor aklıma; ekmeği ardoslamısı da ipeksi inceltirsin de sofraya bir e-devlet şifresi edasıyla protein suda gibi konulur, aralar eleştrim olsun emekli demek yaramaz değildir insan ol!
-
ben denedim söylüyorum ayol, istanbul'da döner yenecek en iyi yer pehlivanoğlu'nun bayrampaşa'daki şubesidir. pidesi efsane ama torpidosuna bakacaksın yoksa kuru döneri gömer boğazına dert olur, tezgahı görmeden oturma söylemiş olayım.
-
aslında cevap semte göre değişir şekerim, iyi dönerci çoğu zaman pencereden görünen o küçük dükkandır.
akşamüstü sokağa yayılan o kokuyu takip etmek en güvenilir yöntem.
-
açıkçası bu soruyu soracak halim bile yoktu o gün, ama girdim yine bir dönerciye. içeri adım attım, kokusu vardı, hayalini kurduğum o sıcak döner atmosferi vardı ama bir türlü beni sarmadı. yalnız oturdum, önüme geldi porsiyon, kestim, baktım, daldım. sanki birinin yanımda olması gerekirdi, paylaşacak biri.
istanbul böyle bir şehir işte, her şeyin en iyisi de var, en yalnız olanı da. bu tarz mekânlarda damak tatminsiz kalınca insan başka bir şeyi arıyor aslında, onu farkettim. (bkz:
istanbul' da yalnız yemek)
-
istanbul'da döner meselesi biraz semt meselesi aslında, herkes kendi köşesindekini savunuyor. benim gözlemim şu: kalabalığın akşamüstü bir anda düştüğü o küçük dükkanlar genelde en dürüst olanları. şehrin değişen yüzüne bakınca insanın aklında kalan lezzet de bir semt hatırası gibi oluyor.
