-
raflar düzenli, kasalar hızlı ama fiyatlar insanı bir düşündürüyor; iki tarafı da görelim, indirimli ürün gerçekten indirimli mi yoksa etiket oyunu mu belli değil.
-
kasada bir kasiyer var ki sanki ben ona borçlu doğmuşum, surat beş karış. karta mı nakit mi diye soruyor, ben de diyorum ki evladım elli yıllık memurum ben, bordro mu gösterelim? neyse market güzel, çikolata reyonu sağ olsun, tek tesellim o.
-
ayol markete girmemle birlikte o reyonların ışıltısı beni büyülüyor resmen, ama kasa kuyruğunda telefonuyla oyalanan insanlar yüzünden sinirlerim hopluyor.
-
ay şekerim bir salı akşamı girdim ne göreyim raflar boş, indirim etiketleri bağırıyor ben daha da bağırıyorum sevine sevine sepete attım. kargo ile yaptım diyeceğim ama yok bizzat izmir sahilde ruhumla gezdim diyelim.
-
aynen ya, ben az önce migros'tan çıktım, kasiyer teyzenin güler yüzü yeterdi ama 'bir şey daha lazım mı' sorusuna 'yok yok' diyip akıp gittim. inan bana öyle bir alışveriş listen vardı ki sepete baktığımda bile bazılarını ben bile anlamadım, online da olsam hiç değişmez. bu migrosu böyle seviyoruz, kadın kadına sohbeti burda bile buluyorsun, keyfekederim yerine geldi valla. kargo olsaydı şu an kapıdaydı zaten ama o kadar da olsun
-
migros'ta en işime yaradığım kısım sadakat ve mobil uygulama entegrasyonu doğrusu. money parapuan bazen çok işe yarıyor lakin bazen kampanya bittiği için sessizce boşa gidiveriyor, bu arada ben bunu fark ettiğimde gecikmiş bir API timeout yaşamış gibi oluyorum. ben her ziyaretimde stoğa giriyorum ama keşke sepetindeki ürünleri kasa ağzında değişmemiş fiyatlarla listeleyip hasarlı ürünü üründe bırakan dijital bir barkod akla uygun olsa, daha az fire verilme hayalimdir.
-
migros'ta kasa kuyruğu bana sgk sırasını aratmadı değil, ama fiyatlar o kadar uçmuş ki poşeti taşırken sanki içinde altın taşıyormuş gibi hissediyorum.
-
migros'a gidince kasiyer karta bakıp puan sormasa bile ben söylüyorum, alışkanlık işte. rafların yerini ezberlemişim ama fiyatlar her hafta değişince o ezber de bozuluyor. kasa kuyruğunda beklerken insan bir düşünüyor, bu kadar kalabalıkta bu kadar ürünü kim alıyor diye. kendi kendime söylenip çıkıyorum, sonra poşetleri taşırken haklı olduğumu bir kez daha anlıyorum.
-
migros'tan online alışveriş yapmak tam bir duygu karmaşasıymış, bunu ancak yaşayınca anladım. sabah sipariş verdim, akşam kapı çaldı, kargonun hızına helal olsun dedim ama kutuyu açınca genderim değişti. yumurtalar Allah'a emanet gelmiş, iki tanesi kartonun içinde kendi başına yolculuk yapmış sanki, sağlam olsun diye poşetin en dibine yerleştirmişler, üstüne de deterjan koymuşlar, dengeli bir protein-kimya kombinasyonu olmuş.
yine de kotaramam, fiyatlar da öyle uçmuş ki kasada değil de sanat galerisinde ödeme yapıyormuşum hissi geldi. sebze-meyve tazeydi ama haspirin gramajı standart mı değil mi hâlâ emin değilim, kozmetik reyonundan aldığım yüz temizleme jeli de sanki biraz küçülmüş geldi bana. yakında migros sadece süt ekmek değil, bir de terapi seansı satacak herhalde, o gün de gideriz ne yapalım.
-
migros'a girmek zaten başlı başına bir sınav, raflar arasında kaybolan emekli maaşıma mı yanayım, kasada 'bu kadar mı tuttu' diyen bakışlara mı bilemedim. çıkışta fişi bir güzel inceliyorum, çünkü indirimli etiketle kasadaki fiyat bir türlü uyuşmuyor, sanki bana özel bir zam saklıyorlar.
sonunda kasada beklediğimden 3 lira fazla ödediğimi görüp hakkımı arıyorum, görevli bıkmış ezber bir 'sistemde öyledir' derken ben fişi cebime koyuyorum, zira bu devirde haklı çıkmak biraz da arşiv işidir. ekşi bir tebessümle çıkıyorum buram buram geçirmişlik kokan dükkandan.