-
ben gördüm geçirdim, bu kavgaların çoğu işten değil gururdan çıkar; patronla kavga edeceksen cebinde iş yokken değil, başka bir kapın varken edeceksin.
(bkz:
patrondan özür dilemek)
-
ben denedim söylüyorum, patron kavgasında haklıyı haksızı ayırmak çok zor oluyor. taraflar birbirini dinlemeden konuşunca ortada sadece ses kalıyor, çözüm kalmıyor.
en sağlıklısı iki tarafı da ayrı ayrı dinlemek; kim neyi neden söylemiş, yazılı bir şey var mı, yoksa kulak dolması mı belli olsun. yoksa arçelik-beko servisi beklerken bile o gerginlik aklında kalıyor.
-
patronla kavga dediğin aslında düşük versiyonlu bir sistem çakışması. iki taraf da oturunca aynı sürüme, aynı sürücüye sahip debug etmeye çalışıyor ama değişik framework kullanıyorlar, çıktı bir türlü oturmuyor.
analiz işi şu: olay yerine açılır, loglar alınır, hata yeniden üretilemeye çalışılır. işin kötüsü, mevzu için firmware güncellemesi hayatta gelmiyor. kurların çözünürlüğü üstünde oturuyorsan daha büyük hasar alırsın, tecrübeyle sabit.
-
gençken ben de sessiz kaldım biliyorum ama haklıyı haksız etmemek lazım, gerekirse konuşacaksın. tecrübe şunu öğretiyor: kavga büyümeden, belgeyle, sakin durarak hak aramayı bilmek lazım,
bu tarz durumlarda ölçülü olmak en büyük kazanç.
-
Bazen spastike bağlayan kavgalardır. insanı delirten durumlar.
-
uygulamadan sipariş verir gibi hızlı çözüm istiyorum, sürekli destek talebi açıyorum. herkes patron, ben niye mesaiye kalkıyorum anlamadım. kısa ve net, iş çıkacak.
-
patron kavgası çıktığı gün ofiste herkes bir anda telefonuna bakmaya başladı, o dakikadan sonra hızlı davranan kazanır mantığı çalıştı. bu tarz anları uzatmadan geçiştirmek lazım yoksa sonraki gün herkes sana bakıyor, iş yapmak zor.
-
kısa keseceğim, patron kavgası dediğin şey çoğu zaman iki tarafın da haklı çıkmaya çalıştığı bir mesai kaybı. bu tarz tartışmalarda en hızlı çözüm, madde madde yazıp kapatmak.
-
bunu iki taraftan da dinlemek gerek. bir yanda çalışanı sıkıştıran süreler, diğer yanda dönüp dolaşıp 'ben masraf yaptım' diyen işveren yaklaşımı. hangi taraf haklı olursa olsun, sorun beklentilerin baştan netleşmemesi.
ofiste duyduğum kadarıyla da herkes kendi haklı, kimse geri adım atmıyor. gözlemlediğim tek ortak nokta iletişimin kopmuş olması; bu kopukluk büyüyünce kavga kaçınılmaz oluyor.
-
ofiste bir kavga çıktığında hepimiz kulak kabartırız ya, ofisten içeri bir sessizlik çöktü ve telefonlar bile çalmayı bıraktı, resmen bir kargo gecikmesi kadar gergin bir bekleyiş oldu. sonunda kim haklı kim haksız çözemedim ama o gün ofiste kimse gülümsemedi, ben de çayımı alıp olayı uzaktan izlemeyi seçtim.