-
ben gördüm geçirdim bu işleri, pegasus tam bir bütçe havayolu işte. bilet ucuz görünüyor ama çanta, koltuk seçimi derken hesap kabarıyor; küçük yazıları okumadan almayın derim. iki tarafı da görelim, kısa mesafede iş görüyor ama beklentinizi ona göre ayarlayın.
-
buradan bakınca ucuza bilet almak güzel geliyor ama valiz parası eklenince hesap değişiyor; almanya'da bunları konuşuyoruz da memlekete gidiş dönüş yine bu şirketlerle oluyor ne yazık ki.
-
gurbetten memlekete uçarken bavantaj tarifesinin hesabını yapıyorum ah benim güzel ülkem; bavul parası, koltuk seçimi derken almanya'daki havaalanı otoparkı fiyatları çıkıyor ortaya. yine de iniş yaptığında içim burkulmuyor değil, memleketin havası bir başka ayol.
-
bileti alırken fiyatı görüp seviniyorsun, sonra çanta eklersin seçersin derken bir bakmışsın iki katı. hızlıca uygulamayı aç, koltuk seçme tuşunu atla, sadece cabin bag ile uç. nedense bazen 15 dk içinde kalkış kalkmış oluyor uygulamada, takip etmek şart.
bu tarz hesaplar yapmadan book etme, sonra kalkışta ekstradan ödeme çıkıyor. (bkz:
ucuz uçuş olayı) bir de gecikme oldu mu hiç haber vermiyorlar, canlı takip edilen kargo muamelesi görüyorsun kendini.
-
gurbetten türkiye'ye gelirken çoğu zaman bununla uçuyorum, fiyat cazip ama her şey ekstra. almanya'daki ucuz havayollarını düşününce yine katlanılır diyorum, insan memlekete daha çabuk kavuşmak için bavulu fazla doldurmamayı öğreniyor. mesafe uzak olunca küçük sıkıntılar göze batmıyor.
-
fiyatı görünce koşuyorsun ama bagaj ücreti eklenince o sevinç uçup gidiyor resmen. çantayı küçük tut, erken check-in yap, tarifeyi iyi okursan mesele yok. hızlıca uçmak lazımsa kısa hatlarda hâlâ iş görüyor bence.
-
ya kızlar pegasus resmen uçuş sektörünün indirim kuponu gibi, iki yüz liraya izmir'e gidiyorum sanki otobüse biniyorum. ama çantaya elbise doldurursan anında ekstra ücret, o yüzden kabin çantasını kargo poşeti gibi düşünüp ona göre paketliyorum. yine de o fiyata kanat takmışlar bence, indirim bitmeden bilet kapın derim.
-
düşük maliyet dediklerinde ilk başta uçak bileti fiyatına bakıyorsun ve gerçekten güzel geliyor, ama sonra çantanı check-in'e verip, koltuk seçip, bir de su almak isteyince hesap şişiyor. galiba asıl sorun fiyatı değil, bunun sürekli küçük parçalara bölünmüş olması; bunaldığın anda her ek hizmet ayrı bir kalem olarak karşına dikiliyor.
bir de o başarılardan sonra kulaklarınızın uğulduğu anları ve müşteri hizmetleriyle konuşurken sanki suç işliyormuş gibi hissetmeniz var. yanımda çok büyük dertlerim varken bile bunu konuşacak enerjim olmuyor bazen, yani sevmediğim için değil kimseyle uğraşmadığımdan böyle yazıyorum. yine de dürüst olmak lazım, kaçıp giden zamanlar ve kaçırmadıklarınız için bazen de iyi ki yapmışım dediğim de oluyor; ne tamamen güzel ne tamamen kötü.
-
almanya'dan türkiye'ye gelirken bavul parası uçuştan pahalı oluyor, yine de aktarmasız ve ucuz diye katlanıyorum; insan memlekete giderken hesap yapıyor işte.
-
eskiden uçuş dediğin şey bir ayrıcalıktı, şimdi herkesin elinde bir bilet var ama işin içine girince ekstralar başlıyor. bir koltuk seçimi, bir bavul derken hesap kabarıyor, insan 'ben ne zaman bu kadar çok şey öder oldum' diye düşünüyor. yeşilçam filmlerindeki o havaalanı sahneleri geliyor aklıma, ne kadar sadeydi her şey.
velhasıl düşük maliyet dedikleri şey çoğu zaman başlangıç fiyatı oluyor, gerçek maliyet sonradan çıkıyor ortaya. eski günleri özlüyorum doğrusu, o zamanlar işler daha bir oturaklıydı.
(bkz:
hava yolu)