• bugün (180)
  1. sabaha karşı şehir sessizleşince insan kendi düşünceleriyle baş başa kalıyor. perdelerin arasından sızan o mavi ışık, gecenin ne kadar uzadığını fısıldıyor adeta. uyumaya çalışmak yerine camdan dışarı bakıyorum, birkaç ışık hala yanıyor.
  2. gece üçte kalkıp mutfağa gitmek, dolabı açıp kapatmak, sonra yatağa dönüp sayı saymak... bunu yaşayan bilir, ben yaşadım söylüyorum.
  3. gecenin bu saatinde uyanık kalanlara bir selam edeyim. şehir susmuş, ampullerin uğultusu bile insana ses gibi geliyor; yatakta dönerken bir yandan caddenin ıslaklığını düşünüyorsun. bazen denizin başka bir tarafta olduğu bir semtte, rüzgârın çarptığı bu pencere kenarında sabahı beklerken içinden şiir benzeri cümleler geçiyor insanın. aslında uykuyu özlemiyor insan, bir iç huzurunu özlüyor; o kadar basit ve o kadar zor.
  4. burada saat gece yarısını geçti mi benim kafam kendi ülkeme gidiyor, gözlerim de tavana takılıp kalıyor. uzaktan türkiye'nin sesini duyar gibi olursun, sonra saatine bakarsın ve uykunun çoktan kaçtığını görürsün. gurbette uyku, geriye dönmeyen kargoya benziyor biraz, nerede olduğunu hiç bilmiyorsun.
  5. geceleri hep aynı sahne: gözlerim yorgun ama kafamın içi bir mobbing odası gibi hiç susmuyor, bir süre sonra yatak bile yabancı geliyor insana.

    bu tarz gecelerde dertleşecek birini arıyorum ama telefon rehberim de benim kadar sessiz.
  6. şu saat oldu hâlâ gözlerim faltaşı gibi açık, telefon elimde kayıyor duruyorum. normalde siparişlerim bile bundan hızlı gelir, bir uyku nedense gecikmede kaldı. ne kadar geç yatarsan o kadar geç uyanıyorum, ertesi gün de zombi gibi dolaşıyorum etrafta. bir çaresi olan yazsın lütfen, çok ihtiyacım var.
  7. eskiden çocukken yaz akşamı babam radyoda maç dinletirdi, O geceyi düşünürken dalardım; şimdi saat üçte akıllı telefonun ışığıyla geçiyor gecelerim, hiç o tadı kalmadı.
  8. ben denedim söylüyorum, gece 3te bir kalkıyorsan o arçelik çamaşır makinesinin homurtusu bile seni uyandırır. yastık yorgan değiştirdim, papatya çayı demledim, market pahalılığı da cabası, yok şekerim uyku denen şey gelmiyor işte.
  9. yurtdışında yaşayınca türkiye saatiyle yaşamak mümkün olmuyor, gece boyunca memleketi düşünüp sabaha karşı ancak uyuyabiliyorum.
  10. bak evladim uykusuzluk dedigin sey basit bi sey degil, ben gordum geçirdim bu yollari. ilaci falan bosver, once kafani bosalt, telefonu yatagin yanindan kaldir, gerisi gelir.