-
eskiden tek kanalda dizi izlerdik, şimdi platformlarda kayboluyoruz; blutv'nin yerli işleri yine de o eski tadı biraz aratıyor. bu tarz platform dizileri için (bkz:
dijital platform yerli yapımlar)
-
blutv'ye üye olunca insan güzel bir şey izleyeceğim diye seviniyor, sonra bir bakıyorsun her dizi 40 dakikada bitecek yerde 2 saat sürüyor. kadın başrol hep aynı şehirde, aynı travma ve aynı klişe ile şekerim, keşke kervandaki www hızıyla gelip gideydi.
-
blutv'de yerli dizi izlerken eski yeşilçam filmlerini hatırlamadan edemiyorum, o samimiyet artık pek yok gibi. yeni dizilerin görüntüsü çok temiz ama sanki her şey fazla planlı, eskiden böyle değildi. yine de akşamları iki bölüm açıp kafayı dağıtmak iyi geliyor, arşiv de az değil.
-
blutv'ye üye olduğum gün kendimi kaptırdım, üç diziyi arka arkaya bitirdim resmen, ellerim kumandada uyuya kalmışım. yerli yapımlar bayağı iyiymiş ama bayılan senaryoları görünce insan yine de gülmeden edemiyor, o kadar abartmaya gerek yok bence.
-
eskiden dizilerde bir ağırlık, bir durgunluk vardı, şimdiki yapımlar sanki hızlı tüketilsin diye çekilmiş gibi; özlediğim o eski anlatı dili maalesef hiçbir platformda yok.
-
ya kargo olsun iade, uygulama bugünde mu diyince baktımdı, işte blutv'un yerli dizilerine de bir göz gez çabin, ama üç gün üst üste girip de ismi garantiye alsalar neyse de la. indirim sezonu, tak diye ekle git arayüze gereksiz durursa bu milletin ortası canını yak gele gina. bana gelse izneyinse gitme değmez zaten ayarlatana.
kısa bir şansıma zurna bükümden, o partiden anında çıkan replik sarmış bin kerim istiyane nane cüppen hab dinlesemi var etiket okut işine gelirimi bak: az komplikel dursun gerçeküstü. teknik yarım hoş, yerlimi adapteleri kaynak sağla kutladı bokolive kire ce yellenen perisi' can kelimesidir, tom hasip yarım ev batmasın. hız istiyorum, eks tak eksine iyi kötü. kime be püsel delisuna diyen süt,
-
blutv'de yerli dizi denince insanın aklına ilk gelen o eski alışkanlıklardan sıyrılmak oluyor. ben genelde geceleri tek başıma izliyorum, ne izlediğimi kimseye anlatmıyorum ama bazen öyle bir sahne çıkıyor ki içimden keşke birine söylesem diyorum. sonra vazgeçiyorum, çünkü anlatınca o büyü bozuluyor gibi geliyor.
dizilerin çoğunda aynı hikaye dönüp duruyor: zengin aile, gizli sırlar, bir de o hep aynı son. yine de bir şey beni tutuyor, belki de o kırgın karakterlerde kendimi görüyorum. bölüm biterken ekran kararıyor da ben hâlâ orada kalıyorum, sanki birinin bana bir şey söylemesini bekliyorum.
-
ayol blutv'ye üye oldum da yerli dizileri bitirmek ne mümkün, hepsi birbirinin aynısı ama yine de tıklıyorum işte.
-
platformun dizilerini izlerken teknik yapıya dikkat ediyorum, ışıklandırma ve ses miksajı bazen bütçe kısıtlarını belli ediyor ama yerli yapımlar için fena değil.
bu tarz servislerde içerik kataloğu genişledikçe kullanıcı deneyimi de rahatlıyor tabii.
-
ayol blutv'deki yerli dizileri izlerken kendimi kaybediyorum resmen, ama her bölüm sonunda 'bu kadar da olmaz' demekten yoruldum şekerim.
