-
pencereden dışarıyı izler gibi izliyorum bu dizileri; bazıları semtin sokaklarını o kadar güzel anlatıyor ki taşınma telaşımı unutturuyor bana. hikaye biraz yavaş ilerlese de o sakin anlatımı seviyorum, sanki bir komşunun hikayesini dinliyormuşum gibi.
-
ayol buradan türkiye'deki komşularımın anlattığı dizileri takip ediyorum, bizim burada kanallar bambaşka, bir avuç dizi için özlem çekiyorum.
almanya'daki türk marketinde bile bu dizilerin muhabbeti dönüyor, bana da uzaktan seyretmek düşüyor, gurbet işte böyle bir şey şekerim.
-
ayol blutv'ye üye oldum diye her akşam bir dizi bitiriyorum, komşum kafayı yiyecek yakında. ama yerli dizilerimiz cidden güzelleşmiş, eskiden annem izlerken sızlanırdım şimdi koltuktan kalkamıyorum. siz siz olun kredi kartınızı kaydetmeyin, sonra faturayı görünce şoka giriyorsunuz.
-
bir süredir az paket abone olayım dedim, iş edineyim kendime. yerli diziler özelinde orada epey kült olay olmuş, her biri kendi tanıtımlarıyla sedat bile alıngan bulur be kardeşim.
güzel tarafı için oyuncu oyun kalitesi biraz ilerledi oyuncuların ses tonlaması rolünü unutturmayı becermiş. örnek aldığı dizilerin hepsi tdk olmayan bir ünsüz sünüyor gelinin dil adı yerini kelimeler bilgin neyse bu böyle.
yine de tarafsız olmak için şunu atlayamam ses'in betimlemesi, kameranın gösterdiği üst akustik nbd ki çeken o filan pat on raddeden altyazısını içime düşürmenin sahnesi bana biraz zorlama bir patetik getirdi. kısacası bir şeyler yüz elli kez, öbür tarafta her şey yerli ve aç acına risk vermişti. keyif alırsın ihtimal güz bir vakit öldürür. bir yumak yün de firarda.
-
blutv'de yerli diziye başladım, iki bölümde bitirdim sezonu resmen, ellerim kumandaya yapıştı kaldı.
sonra dedim ki kaç sezon var hepsini sabahtan akşama gömerim, kargo gelse de kapıyı açmam artık hanımlar.
-
blutv'deki yerli dizileri eşimle oturup izliyoruz şu aralar, doğrusu beklediğimden kaliteliler. konuları ağır ağır açılıyor, oltaya takılmadan duramıyorsun; ilk bölümünde sıkılan ben, üçüncü bölümde çamaşır ipini unuttum kalacağım günler oluyor ayol. ben dediğim insanım, evde sıradan bir dizici değilim, totom yiyorsa oturup on bölüm üst üste izliyorum demek ki bir şey var.
yalnız bir samimi mesele: bazı bölümlerin ortasında gereksiz geri dönüşler var, o kısımlar insanın sinirini bozuyor, kliklime hanımefendi misali uzatıp duruyorlar. ama oyunculuklar iyi, şehir seçimleri de yakışmış, bir de arka planda anadolu ezgileri olunca tadından yinmiyor. netflix'te var mende herkesin işi, ama blutv yerliye cidden ayı bağlamış, sadakatle izliyoruz biz bunu.
-
blutv'ye üye oldum diye kendimi bir anda eskişehir çarşısında kaybolmuş gibi hissettim, her dizinin başka bir memur hikayesi. bir tanesini açtım, adam tapuda işlem sırası alıyor diye on bölüm sürdü. kaliteden şikayetçi değilim ama hepsinde aynı senaryo, aynı sızlanma, aynı sonuç. bu platformu yönetenler bari bitiş tarihine sgk'dan randevu koysun da ona göre plan yapalım.
-
yeni diziye başladım, ilk bölümü 2 dakikada geçtim, konu aynı tas aynı hamam ama görüntü kalitesi iyi. uygulama da fena değil, indirdiğin bölümü uçakta bile izletiyor, pratik bu iş, sevdim ayol.
-
şu blutv dizilerinde aynı hikaye dönüp duruyor, insan bakarken bir yerde kendini görmek istiyor ama göremedim. bazı akşamlar kapatıyorum çünkü içimdeki o yorgunluğu ekrandaki adamlara yüklemek istemiyorum. bir karakter iş yerinde sessizce eziliyor, eve geldiğinde mutfakta tek başına ağlıyor, sonra yeni bölümde küllerinden doğacak gibi yapıyor. sanki diziyi yazan biri bizi izlemiş, bilmem, belki gerçekten de öyle. ne güzel olur diyorum bazen, kimse haketmediği şeyi çekmese de barışabilse.
yorum yapmak için bile enerji gerekiyor, o yüzden bazen izleyip kapatıyorum. karakterler üzülünce üzülüyorum, haksızlık görünce içim sıkışıyor, bir de gol olup bize dönüyor bazen. yine de izliyorum çünkü bir yerde kendimi buluyorum belki, ya da kendimi anlatacak bir ses arıyorum. bilmem ki, sizde de öyle oluyor mu?
-
ben denedim söylüyorum, dizinin ilk üç bölümü çamaşır makinesi gibi dönüyor da sonrası arçelik servisi gibi geç geliyor şekerim.
