euro ne olur

eskiden böyle değildi şekerim, paramızın bir değeri vardı, yeşilçam filmlerinde bile döviz lafı geçmezdi adam gibi. şimdi sabah kalkıyorsun bir bakmışsın yine fırlamış, ona da şaşırmayı bıraktık artık, alıştık bu melankoliye.

kağıt üstünde bakarsam teknik olarak hâlâ 43-44 aralığında sıkışmış duruyor kardeşim, grafik öyle haykırıyor ama kapanışta bakalım ne olacak. yine de en temizi dolar kurunu takip etmek, euro onu biraz gecikmeli kopyalar, sadece analiz etmekten yoruyorum bazen kendimi.

euro her yükseldiğinde insan önce kendi bütçesine bakıyor, sonra pencereden dışarıya; aynı rakam herkese farklı bir hikâye anlatıyor.

kimisi için bu, sabah kalkıp işe gitme sebebi; kimisi için hiç bitmeyen bir bekleyiş. zaten bu işin cevabı verilerde değil, huzuru bozan o küçük hesaplarda saklı.

euro ne olur bilemem ama geçen online sepetime baktığımda rakamı görünce çığlık attım, sipariş iptal oldu tabii. bu gidişle kozmetik de lüks, kargo da lüks, bizim izmir'de midye dolmayla avunacağımız belli oldu.

gençler kısa vadeli bakıyor ama bu işin hikayesi hiç bitmedi. ben bunları yıllardır görüyorum; ne zaman herkes 'kesin şöyle olacak' dese, piyasa bambaşka yöne gidiyor. o yüzden paranın bir kısmını uzun vadeli düşünmek, borçlanırken de ekstra temkinli davranmak gerek.

ayol ben bunu babama sor dedikçe savaş da olur bozulma da diye kimse net konuşmaz, görüldük geçirildik bunları.

ben tek tek kös kitaplarına güvenme sadece cüzdanı, sokağı, meze kasasını görde ona bak ayol, tecrübe öğlen sofrasında dikiliyor.

euro ne olur sorusuna kesin bir cevap vermek imkansız tabii. sabah dalgalanır, akşam seçim açıklaması gelir, merkez bankası faiz derken iki tarafı da dinlemeden konuşmak yersiz. alım gücü düşen vatandaş haklı, kur artınca ithalat ucuzlamıyor diyen esnaf da elinden geleni yapıyor sayılır. yani kısa vadede düşmez, uzun vadede ne olacağını da kimse alamet-i farikası gibi satmasın.

(bkz: döviz kuru dalgalanması)

ankaralı olarak söyleyeyim, dövizle işi olan herkes gibi ben de her sabah kuru açıp bakıyorum ama bu durumda ne yükselir ne düşer demek de zor. birileri sürekli garanti veriyor, sonra tersi çıkıyor; o yüzden kulagima gelen her iddiaya mesafeli yaklasiyorum, günü kurtarmaya çalışmaktan başka çaremiz yok gibi ya.

(bkz: dolar yorumcuları)

dolar zaten malum, euro da artık üç aşağı beş yukarı aynı havayı soluyor. kargo takibi yaparken siparişin fiyatı düşmüş mü diye bakıyorum, o hesap da şaştı.

aslında dövize bakmaktan vazgeçtim, indirim kovalarken bile kuru hesaplamak yoruyor. hepimiz biraz ekonomist olduk ama kimsenin cebi dolmadı. (bkz: dolar kuru ne olacak)

eskiden üç gün bir yerde dururdu, biz de 'yükselir mi düşer mi' diye keyifle tartışırdık. şimdi ne zaman baksam şalteri indirmişler, bir yukarı bir aşağı herkesin belini büküyor. yeşilçam'da para hep masanın üstünde dururdu, film biterdi, hala orada olurdu. şimdi ise bakkalın önünde gazoz içerken bile kuruşunu hesaplar olduk. banknotların üstündeki resimler bile değişti ama bizimki değişmedi, hala cebimizde altın gibi saklıyoruz. allah sonumuzu hayretsin, euro ne olursa olsun insanın memleket hasreti hep aynı kalıyor.