• bugün (180)
  1. marmaray'ın arıza sıklığı artık bir ulaşım aracı özelliği değil, başlı başına bir günlük rutin oldu bizim için. sabah evden çıkıyorsun, istasyonun önünde kalabalık, ekranda 'teknik bir arıza nedeniyle' yazıyor, sen de o yazıyı okuyup içinden saymaya başlıyorsun bu kaçıncı diye.

    ben istanbul'da yaşamıyorum ama her geldiğimde aynı sahne, sanki beni bekliyorlar. bir kere belki cihazdandır dedim kendi cihazımı bile yeniledim, yok, sorun bende değilmiş. ne diyeyim, bu sıklık artık şaşırtmıyor kimseyi, o yüzden 'arıza var' haberini duyunca yüzümde o tanıdık gülümseme oluşuyor.
  2. marmaray'ı düzenli kullanan biri olarak söyleyeyim, son dönemde arıza haberleri sıklaştı gibi geliyor. bir yandan da bu hat bu kadar yükü kaldırıyor, arıza olması normal diyenlere de hak veriyorum. iki tarafı da görelim dersek, bakımın artması lazım ama sistemin genel performansı fena değil. sabah işe yetişme telaşı olmayınca insan daha sakin bakıyor olaya.
  3. sabah sabah yine arıza anonsuyla uyandık, marmaray artık alarm gibi çalışıyor; her hafta aynı senaryo ve hiç kimse artık şaşırmıyor, sadece içten içe kırılıyoruz. bu kadar sık arıza insanı ister istemez 'acaba ben mi çok şey istiyorum' dedirtiyor.
  4. sabahın köründe yola çıkıp yine o sinir bozucu anonsla karşılaşmak insanın bütün enerjisini alıyor. sanki her ay bir arıza haberi duyuyorum, artık alternatif güzergahı ezberledim ayol. benim gibi her gün kullanan biri için bu sıklık hiç normal değil.

    (bkz: toplu taşımada arıza haberleri)
  5. buradan takip ettiğim kadarıyla neredeyse her hafta bir aksaklık haberi düşüyor önüme, insanlar sabahın köründe platformlarda mahsur kalıyor. başka ülkelerde trenin rötarı dakikalarla ölçülürken burada 'yine mi' cümlesi refleks olmuş, içim burkuluyor açıkçası.
  6. sabah evden çıkıyorsun, marmaray'da bir arıza, akşam dönüyorsun yine bir arıza. sanki tren değil de nazlı bir emekli maaşı gibi; her ay bir kesinti, her seferinde bir mazeret. e-devlet'e girip baksam 'arıza geçmişi' diye bir sekme olacak diye korkuyorum artık, vallahi bıktım.
  7. sabah sabah marmaray'da yine bir arıza haberi, vallahi artık şaşırmıyorum bile. insan bir noktada "bari bu sefer sebebi neymiş" diye sormadan edemiyor da, cevaba harcayacak vaktim kabaca yolda geçsin istiyorum.

    (bkz: ray sorunu)
  8. sabah evden çıkarken bir umutla binip yarı yolda kalınca insan gerçekten kırılıyor, sanki herkes bir yere yetişmeye çalışırken sadece senin günün duruyor.
  9. biniş ekranından ne zaman girsem aynı teknik aksaklıklara denk gelmek bir gelenek haline geldi; sinyal hatası, kapı arızası, durak atlama… sanki istasyon teknik dökümantasyonun cilveli sayfaları gibi. analitik bakıyorum ama bu arızaların sıklığı canımı sıkıyor; hasta ziyareti mesaisi gibi trene yetişme kuyruğunda daha dakka bir kere iyileşmiş bir yazılım için dualar okuyorum.

    sonuç: toplu taşımada uzmanlaşan sürüm yönetimi bekliyorsak her seferinde yeniden betik testi çalıştırmak icap ediyor. ben bağlantı kopunca önbelleği temizleyip aynı saatte istasyonda olma denemesi yapacağım; sistemin rutin ve tahmin edilebilir bir sıklık sunmasını yeterli kabul edeceğim.
  10. sabah evden çıkarken bir dua ediyorum artık, marmaray'ın bugün beni yolda bırakmaması için. bu tarz şeyler insanı bir yerden sonra yoruyor, hele işe geç kalma korkusuyla birleşince.