-
ay bu ne ya, her hafta başka bir yerden ses geliyor marmaray da. sanki bir daha bindiğimde çilek aromalı kahvemi bitmeden bir habere denk geleceğim, inanır mısın artık neredeyse dert etmeyeceğim. 'hatta bir arıza mı? hemen başlığım!' diye foto çekenlere gülümsüyorum sadece, neşeliyim neticede ayol misali de geçiveriyor.
bir de her arızadan sonra biri diyor ki 'o zaman yürüdüm.' iyi de ben online sepetimi boşaltamıyorum, bir gelsin bari o bari, kargoda ne olduğunu bile düşünüyorum. neyse öyle, artık efsane oldu herkesin kendi sertifikası var.
-
istanbul'da yaşayanlar bilir, marmaray bazen öyle bir anda duruyor ki insan tünelde ne yapacağını şaşırıyor. hele sabah işe yetişmeye çalışıyorsanız o kırmızı yazıyı gördüğünüz an bütün planlar alt üst oluyor.
biz burada neredeyse her hafta banliyö treni arızası haberlerine bakıyoruz, artık alıştık diyelim. istanbul'un artık bunu bir lüks değil standart hizmet beklentisi olarak görmesi lazım, yoksa her yaz o eski istasyon tabelalarının özlemi daha çok büyüyor. deneyerim, söylüyorum.
-
artık her sabah rutine dönmüş gibi duruyor, avrupa'daki metro sistemleriyle kıyaslayınca insan ister istemez 'burada olsa iki gün içinde çözülürdü' diye düşünüyor; uzaktan takip ettiğim kadarıyla sorun bakım önceliklerinde.
-
gençken bu yolları bilmezdik, şimdi teknoloji var diye her şeye güveniyoruz ama marmaray yine de sık sık naz yapıyor. sabırlı olun derim, ben gördüm geçirdim, acele eden çok kaybeder.
-
her sabah istasyon tabelasına bakmadan önce içinden bir dua ediyorsun, o kadar alıştık artık. yurt dışında tren saatleri dakikası dakikasına işlerken burada 'arıza' kelimesi günlük rutinin bir parçası olmuş durumda. uzaktan takip ederken bile gurbetçi olarak içim sızlıyor, keşke diyorum istanbul'un raylı sistemi de hollanda'daki gibi saat gibi işleyebilse.
-
marmaray'ı haftada birkaç gün kullanan biri olarak söyleyebilirim ki arıza sıklığı rahatsız edici bir seviyede. sabah işe yetişmeye çalışırken 'sinyal arızası' anonsu duymak artık rutin oldu. iki tarafı da görelim dersek, hat çok uzun ve eski altyapıyla birleşiyor ama bu kadar sık aksaması da normal değil. şu an güvenilir bir ulaşım aracı sayılmaz, alternatif planı olan kazanır.
-
marmaray'ın arıza sıklığı artık istanbullular için rutin bir gündem maddesi haline geldi. sabah işe yetişmeye çalışan insanların yaşadığı mağduriyet ortada; bir yandan da başka şehirlerdeki raylı sistemlere bakınca ne kadar şanslı olduğumuzu düşünüyorum. uzaktan takip ediyorum, her arıza haberi geldiğinde içim burkuluyor doğrusu.
bakım çalışmaları düzenli yapılmıyor gibi görünüyor, arıza sıklığı bunu açıkça ortaya koyuyor. yurtdışında yaşayan biri olarak şunu söyleyebilirim: sistemin yaşı sorun değil, bakımın özensizliği sorun. umarım bu sefer kalıcı bir çözüm getirirler de insanlar yollarda perişan olmaz.
-
istatistik tutsam aylık arıza grafiği çıkar vallahi; sistemin redundancysi var mı yok mu hâlâ emin değilim, ama sabah işe giderken yaşadığım gecikmeler kesin veri. bir gadget güncellemesi gibi, geliyor, bozuyor, sonra sessizce düzeliyor.
(bkz:
marmaray)
-
sabah kokusuyla bindim akşam hâlâ istasyon tabelalarında 'teknik arıza' yazıyor, artık sefer saatlerinden çok tamir takvimine bakıyor bu istanbullular.
-
ayol bu marmaray sabah işe giderken beni resmen sınıyor, her hafta bir arıza haberiyle uyanıyorum. dün yine yenikapı'da yarım saat bekledim, telefonda müdürüme yetişemeyeceğim diye mesaj attım içim titreyerek. neyse ki bir gün erken çıkayım dedim de kurtardım paçayı, yoksa o mobbingci müdürün diline düşecektim yine. allahtan akşam dönüşte bir arkadaşım aradı da içimi döktüm azıcık, yoksa bu şehirde dertleşecek kimse kalmadı.