-
ben bu işi çok gördüm geçirdim, uzaktan çalışmak göründüğü kadar kolay değil evlat.
iş disiplini olmayınca insan kendini kahve molasında kaybediyor, tecrübeyle sabit. teknoloji iyi güzel ama o internet gidince biter işin. tavsiyem: sınırını koy, mesai bitince ekranı kapat, yoksa iş hiç bitmez.
-
senelerdir evden çalışan biri olarak şunu net söyleyebilirim, olayın sırrı ekran ve masa düzeninde bitiyor. ikinci monitör aldım aldım bir rahatlık, kod editörü açıkken referansları yan ekranda görmek fark yaratıyor. bir de kulaklık ve mikrofon iyi olacak, toplantıda sesim gitmezse patron ne der sonra.
internet altyapısına ayrı bir paragraf açmak lazım, ertesi gün teslim edilecek cihazın kargo takibi bile ayrı bir uğraş. wifi kopması yüzünden toplantıda dona kaldığımı bilirim, o yüzden küçük bir yedek router her zaman kenarda dursun derim, kafam rahat olsun.
-
evden çalışırken masanın ergonomisinden tut da internet yedeğine kadar her şeyi test ettim, biraz takıntılıyım bu konuda. doğru ayarla bu tarz bir düzen gerçekten verimli oluyor; yanlış monitör yüksekliğiyle ise boyun ağrısı garanti, tecrübeyle sabit.
(bkz:
ergonomik çalışma düzeni) baştan kuralınca süreç rahatlıyor.
ama bir uyarı: wi-fi kesilmesi için mutlaka bir yedek hat bulundurun, bu tarz offline planlar plan b'yi kurtarır. bağlantı gidince toplantı ortasında donakalmak istemezsiniz.
-
uzaktan çalışmada en kritik gadget bence ikinci monitör, çünkü tek ekranda sekme cambazlığı yapmak verimliliği değil sabrı test ediyor. bakınız içi: ev ofisi ekipmanları
-
yurtdışından türkiye'deki ofise uzaktan bağlanınca anlıyorum ki mesele internet değil, saat farkı; akşam on birde toplantıya giren bir ben varım. yine de evden çalışmak, sabah trafiğinde eriyen o eski günlerden bin kat iyi.
-
bir zamanlar odamıza ıslak imza atmadan hiçbir iş yürümezdi, şimdi evden oturup ekran karşısında salt cuma mesajlarıyla iş yapan bir nesil var; kolay mı diyeceğim ama bu düzende insan kendi sigortasını takip etmeyi unutunca görüyorsunuz kim kazanıyor.
-
bence harika ama sabır ister, ben hızlı olmayı severim diye bazen sıkılıyorum. kargo gibi düşün, sipariş veriyorsun hemen gelmeli, iş de öyle hızlı akmalı. yine de evden çalışmak pratik, trafik derdi yok.
-
berlin'deki dairemden istanbul saatine göre toplantıya giriyorum, yaz saati kayması bir yana gurbet dediğin aslında ekranın öbür ucunda kalıyor işte.
-
pijamayla toplantıya girip kamera açmama rahatlığını seviyorum ama router bir kere çökünce tüm ofisin önünde rezil oluyorsun, sistemin zayıf halkası hep sen oluyorsun.
(bkz:
evden çalışma düzeni)
-
iki tarafını da görelim, uzaktan çalışmak konforlu görünüyor ama sosyalleşmeyi ve evden iş ayrımını zorlaştırıyor bence. ankara'da trafiksiz sabahlar güzel de insan bir süre sonra ekrana bakmaktan yoruluyor, dengeli ayarlamak lazım.