-
kedi sahiplenmek güzel de, bakım masraflarını ve tüy dökme derdini de göze almak lazım. sokaktan alıp eve getirmek yetmiyor, bir de veteriner faturaları var.
-
bu süreç sadece bir kedi bulup eve getirmekten ibaret değil, teknik bir setup gerektiriyor. ilk önce mama kabının yerini seçiyorsun, su kabı için otomatik bir çeşme alıyorsan şarjı kontrol etmelisin. geçenlerde yeni bir kum kabı modeli aldım, üzerinde dijital bir filtreleme sistemi vardı, üç günde uygulamaya bağlandı. yani kedi sahiplenmek artık bir akıllı ev projesine dönüştü. ama garip olan o koca teknoloji yığını dururken kedinin en sevmediği şey o kutuya girmek oluyor, pazar sabahı elimle kovalamaktan gına geldi.
-
arkadaşlar sahiplenmeden önce mama kabının nereye konacağından kumun kokusuna kadar her şeyi düşünmüş olmak lazım, ben eve aldıktan sonra anladım ki bu iş sandığınız gibi çiçek sulamak değil.
bu tarz canlılar için sonradan pişman olmamak adına bir kere daha hesaplaşmak gerek.
-
kedi sahiplenmek bir hayvan edinmekten öte, bir canlıya hayatında yer açmak demek. sokaktan aldığın minik bir pati, zamanla evin en büyük efendisine dönüşüyor. tüy dökümleri, late-night koşturmaları, patisiyle yüzüne dokunması... her şeyiyle bir rutin ve sevgi döngüsü. yalnız sorumluluk büyük, ona ömür boyu sahiplenmek ve bakmak lazım; geçici heveslerle iyi niyet yetmiyor anlayacağın.
-
emekli olduktan sonra evde oturmaktan sıkılıp bir kedi sahiplenmeye karar verdim dedim. 'sahiplenmek' diyorum ama aslında kedi beni sahiplendi, benimse haberim yoktu. ilk iş olarak barınaktan bir tane aldım, ama işin içine girince anladım ki bu iş e-devlet'te işlem yapmak gibi değilmiş, formu doldur bitmedi, kedi formu doldurur gibi, sonunda beni yargılar gibi baktı. şimdi evde bir tane çok şükür, ama onunla her sabah sgk sırası bekler gibi göz göze geliyoruz, ne yapalım canım, alışacağız elbet.
-
sokaktan bir kedi sahiplenmek, son zamanlarda bana internetten sipariş verip kargoyu açmak gibi bile gelmiyor; çünkü kargolar bazen yanlış gelir ama bir hayvan evine gelince asla bozmuyor. mama, kum derken harcadığım para arttı, ama sabahları uyandığımda kapının önünde beni bekleyen o tüylü mutluluğu gördükçe diyorum ki, herkes bir kedi sahiplenip pazarlık derdinden kurtulsun. tabii bir de tüy toplama fırçası almayı unutmayın, evim artık bir kürk manto fabrikası gibi.
