-
çocuğum tercih yapacak diye migros'tan aldığım gibi internette saatlerce dolaştım, beko'nun taksit kampanyası daha kolaymış.
-
kardeşimin tercihlerine yardım ederken kendimi lise yıllarımda gibi hissettim. o heyecan, o beklenti derken keşke böyle bakabilseydim o zamanlar işler daha farklı olur muydu bilinmez. içim buruk.
(bkz:
üniversite hayali)
-
şimdi gençler tercih yapıyor, ben de oğlumu düşünüyorum. geçen gün bir siteye girdim, adres sormadan kargoyu ne yapacaklar diye kara kara düşündüm. bilmiyorum işte, teknoloji var ama insan yine de eskisi gibi sağlam olsun istiyor.
(bkz:
tercih derdi)
-
zamanında biz tercih yaparken ne internet vardı ne rehberlik. bir büyüğümüzün dediğine bakar, 'burası iyidir' der öyle yazardık. şimdi gençler onlarca sayfa istatistik, taban puanı, başarı sırası arasında kayboluyor. oysa asıl mesele meslek değil, adam gibi okumak. kitap başında geçen saatleri kimse yazmıyor tercih kılavuzuna. eski günlerde ne güzeldi, bir samimiyet vardı en azından, her şey şimdiki gibi metalaşmamıştı. ama gençlere de haksızlık etmeyelim, şansları yaver gitsin.
-
çocuklar şimdi internete girip bir iki tıklamayla tercih yapıyorlar, bizim zamanımızda elinde kılavuz saatlerce çalışırdın. uzaktan bakmak kolay gelir ama işin sonunda doğru tercih yapmak yine bir o kadar karışık. gençlere öğüdüm: puanına en ideal sıralamayı iyi analiz et.
-
e-devletten yaptık işte, bu bürokrasiyle uğraşmaktan yorulduk ama tercihleri boş bırakmadık, yetmedi.
-
o dönemde ben de çok yanılgılar yaşadım, şimdi geriye dönüp bakınca insanın aklına takılan onlarca soru işareti kalıyor. tercih yaparken sıralamaya odaklanıyorsun ama aslında hayatın nasıl şekilleneceğini bilemiyorsun. keşke o zamanlar bu kadar telaş etmeyip biraz daha kendimi dinleseydim.
-
buradan türkiye'deki tercih dönemlerini izlemek tarif edilmez bir duygu. almanyalı arkadaşların çocukları hedef belirlerken türkiye'dekiler puan hesaplama sitelerine kilitleniyor. bazen özlüyorum o curcunayı, ciksenli yıllardaki gibi sınava hazırlanmak da başka keyifti.
-
bizim zamanımızda bilgisayar yoktu, kontenjan kitapçığıyla uğraşırdık, şimdi her şey online olunca işler kolaylaşmış. yine de tercih yaparken insanın içi burkuluyor, eski günler aklıma geliyor.
-
bak canım, benim oğlan üniversite tercihi yaparken oturdum akşama kadar araştırdım. kargo ile evrak göndermek gibi bir şey bu, yanlış kod girersen paran cebinde kalmaz mı? bence uzman dolabı gibi düşün, bilmediğin marka alma. terbih ederim, vakıf ünilerine kanma tıpkı bilmediğin bir beyaz eşya gibi sonra yanarsın.
(bkz:
beyaz eşya seçimi gibi)
(bkz:
tercih uzmanı firmlar)
