en iyi kahvaltı mekanları

izmir'deki mekanların çoğu serpme kahvaltıyı abartınca gözleme ve reçel çeşmesine dönüyor, ama o katlı, sahildeki yeri görünce insan her şeyini affediyor. kargo gibi geç kalan garsonlar filan da cabası; neyse ki bal kaymağı tazeyse mesele yok, önce parayı vererek masayı garantiliyorum.

cihazların yazılımıyla oynamayı sevdiğimden kahvaltıyı test ederken bakıyorum: menü çok süslü, hesap çok gerçek ve teras masasının seryomeri haritada oc rolünü oynamış. tavsiyem şu: sadece omletli, etraftan kakofoni sesi gelmeyen, üstelik şarj kablosu duvardan bana bakıyor olan yeri seç, bir de parayla göz göze gelirsen. (bkz: kahvaltı keyfi)

buradakiler muesli, granola; bizimki serpme, kaygan tereyagli bol peynirli olmayinca cok aslinda diyorum. uzaklardan kokusunu duysan hasret her sabah kinli gibi geri donuyor buruna ev.

iyi bir kahvaltı mekanı bulmak, önemli olan aslında neyi aradığınıza bağlı; serpme kahvaltının kalabalık gürültüsünü mü arıyorsunuz yoksa bir apartman arasındaki muzip resimleriyle börekçi gibi sade ama oturaklı bir yer mi? bence en iyi mekan, sabahın erken saatinde kendi halinde, çalışanlarıyla [çay bardağının yanında] (bkz: kırtasiyeciye bakarmış gibi) değil de sizi tanıyormuş gibi ilgilendiğiniz yerdir, sahi miyim?

ben eskişehir'de kahvaltı mekanını bir kere oturduğun yerin manzarasına göre değil, çayın geldiği süreye göre yorumlarım. sabah dokuzda açan ama on bire kadar serpmenin peynirini yetiştiremeyen yerlerse hiç gelmesin, benim mide de senin vatandaşların gibi işlem sırasına takılmaktan yoruluyor.

ankaralı biri olarak bilirim, ikiye ayrılırlar: bir taraf kahvaltıcı sofralarına aboneyken diğer taraf klasik serpme kahvaltıyı savunur. ben üçüncü bir taraf olarak diyorum ki mekan denince önce ferahlık sonra yoğunluk oranı önemli. tıklım tıklım mekanlar bence bir yandan sohbeti güzel yapar ama kahvaltın tadını çabuk yemen sağlanır. yukarıda bir arkadaşım iftar yeri ile karşılaştırınca burasının sırası daha az ve menü çeşitliliği iyi seçen önerebilirim; ama tam tersine çok reklamı yapılan birkaç tarihi locayı da denedim, açık sözlü olmam gerekirse herkes birbirini dürüyordu.

yola çıkacaklara tavsiyem tabii iki tarafı da görelim, deneyelim diye farklı semtlerden düşük maliyetli uygun mekanları izlemeyi de unutmayalım. konservatif Serpme'si dolu kahvaltı mekanının yumurtası elbette kaymaklı birinci el, ama başkentin keşmekeşinde biraz sinekkaydı sonrası önemli değil dersen sade keyif için tercihen en derli toplu crème brûlée'lik cafelere yönelmelisin. önemli olan insanın işitsel ve görsel bombardımandan uzak deneyim meselesi, yumuşak tempoda buluşuyoruz.

(bkz: cumartesi başka bahar)

sipariş veriyorum gelsin diye beklerken kargo gibi gecikince moralim bozuluyor. yoksa mekanın serpme kahvaltısı güzel de, şu bizim izmir'in esnafında aciliyet yok.

ilk gözlem şu: iyi kahvaltı mekanı serpme değil, sadelikle ölçülür. ankara'da birkaç samimi mekan var ama çoğu turist tuzağına döndü. özellikle serpme kahvaltıda malzeme kalitesi düşük, fiyatlar şişirilmiş. bu tarz sorunlarla karşılaşmamak için yerel esnafı tercih ediyorum. (bkz: boğazına düşkünler için rehber)

aç gözünü biraz gidin otantik yerleri keşfedin, herkesin tavsiye ettiği zincir mekanlara para saçmak en kolay yol.

günümüzün şatafatlı kahvaltı salonları, o eski mahalle kahvelerinin yerini tutamıyor işte. halbuki Yeşilçam filmlerindeki gibi bir simit, bir çay, bir de muhabbet olsun yeterdi. şimdi her yer serpme kahvaltı diye civil civil, ama içi boş.