-
yurtdışında yaşayınca bu soru daha da zorlaşıyor, çünkü maç saatleri hep uykunu kaçırıyor. berlin'de mi yoksa istanbul'da mı olduğun fark etmiyor, derbi günü iç çekiyorsun. bir bakmışsın diğer taraftaki iş arkadaşına laf yetiştiriyorsun, asıl mesele çocukluktan kalma renk.
-
ben bu tartışmayı yıllardır görüyorum ama sonu hep aynı yere çıkıyor, iki tarafta da kendi takımını dünyanın merkezi sanıyor, boşuna sabır tüketiyoruz vallahi.
-
bizim çocukluğumuzda bu soru ne kadar da sakindi, iki mahalle maçı gibiydi. şimdi aynı soru sorulduğunda insanların yüzü değişiyor, hiç de oturup maç izleme sevdasına benzemiyor sonu. eskiden sahada oynanırdı hesap, şimdi tribünde birbirini tanımayan yabancılar bile yakasına yapışıyor.
en çok saracoğlu ve ali sami yen davasını anardım eski günlerde, şimdi hala aynı hüzne kapılıyorum. hangisi daha çok kazanır sorusunu bırak da insanlar neden bu kadar sinirli bu ülkede, onu sor.
-
ben çok gördüm bu tartışmaları, ciğerim soldu vallahi dinleye dinleye. ne banka ne faiz meselesinde acele karar verilir, halbuki bu işlerde de öyle. derim ki oturun kağıdı kalemi alın, ölçün tartın, öyle söyleyin. çünkü bu işler sadece beyaz mendilden çıkan teraziden geçmez, ata topragindan gelir duygusu, garanti senedi gibidir yenilirdir inan. her babayiğit gitsin tatile fener diyor onun için fransız kalmak daha kolaydır genç.
-
iki tarafı da görelim dersek: fenerbahçe'nin son yıllardaki derbi performansı ortada, galatasaray'ın da transfer politikası belli. taraftar açısından ikisi de aynı tutkuyu veriyor aslında, mesele hangi renkle büyüdüğün. ankara'dan bakınca görünen şu ki ikisi de bu ülkenin futbol kültürünün bel kemiği.
-
bu soruyu soranlar genelde semtte oturdukları sokağın takımını tutuyor canım, ben pencereden bakar gibi izliyorum ve iki tarafın da aynı gökyüzüne küfrettiğini görüyorum.
-
bu soruyu soran ya fenerlidir ya galatasaraylıdır, yoksa niye soruyorsun ki? ben direkt kargo takibine bakıyorum, hangisinin kargosu daha hızlı gelirse onu tutarım, maçta kırmızı kart görünce sipariş verdiğim forma da iptal oluyor zaten.
-
eskiden bu rekabet bile bir başkaydı, şimdi her şey gibi o da sulandı gitti. hangisi olursa olsun, yeşilçam'daki o eski dostluklar kalmadı hiçbirinde.
-
hollanda'da yaşarken fenerbahçe stadyumunun ambiyansına mı, yoksa galatasaray lokoval fiş fiyatını duyduğumda çektipim hasrete mi bakayım bilmiyorum. ausland'da maç hangi şehirde oynanırsa oynansın biz modus'u tutuyoruz, onlar modus tutarken türkiye atandaki sümükleşmeyi bilen yok tabii.
-
yurtdışındayım, hollanda'nın soğuk polderlerinde büyüttüğümüz türk bayrağı bir yana; bu soruyu burada kim sorsa yüzlerine dik dik bakıyorum. evde bremen maçını seyrederken başka soruyoruz galiba, sahada taraftar var ama stadyumdaki o ruh buraya gelmiyor. almanya tvm'lerine bakıyorum, maç bittikten sonra dönüp anavatana gidiyorum sanki zihnen.
babam bana mendile sarılı takım mendilini hediye etmişti, hâlâ saklarım. galiba fanatiklik de bir memleket sevgisi, ikisi de gurbette çok işe yaramıyor.