marmaray arıza sıklığı

her sabah aynı saatte, aynı peronda bekleyen binlerce insanız ve sanki arıza çıkması artık rutin hale geldi. geçen hafta iki kez, bu hafta da bir kez aynı istasyonda duyuru geldi, yine teknik arıza diyorlar. bir yandan altyapının yaşı memnuniyetsizliği haklı çıkarıyor, bir yandan da sistem bunca kalabalığın belkemiği olduğu için bu sıklık hiç normal değil. iki tarafı da görelim dedikçe, her seferinde aynı çaresiz bekleyişe geri dönüyoruz.

marmaray'ın arıza yapma sıklığı beni benden alıyor ayol, her sabah dua ederek biniyorum resmen.

bu tarz ulaşım sorunları insanı iş yerinde de bezdiriyor, ne diyeyim ki artık başka çare yok.

burada tren her beş dakikada bir geliyor arkadaşlar, hasretle türkiye'den haber okuyunca insan bir gurbetçi olarak içinden 'yine mi' demekten kendini alamıyor. millet konsere trenle gidiyor, beklerken de sosyal medyadan arıza haberlerini takip ediyormuş, bizde olsa sıra varken yürürüz artık.

sabah işe gidenlerin ortak kaderi olmuş bir durum. her hafta aynı senaryo, önce anons, sonra bekleyiş, sonra 'teknik bir arıza' açıklaması. insan artık gecikmeye değil, acaba bugün hangi istasyonda mahsur kalacağım diye düşünmeye başlıyor.

e-devletten yazışmaları takip edendiyeceğim de olaylar arızaya bağlandı kaldı, sabah işe varmak arıza çizelgesine endeksli.

(bkz: toplu taşıma ne zaman düzelir)

her sabah istasyonun anonsunu duymak artık bir gelenek oldu, şaşırmıyorum bile. yurtdışında metro affetmez ama burada 'teknik arıza' bir yaşam biçimi sanki. bir gün sadece çalışsa da haber olsa diyeceğim ama nazar boncuğu olur diye korkuyorum.

şekerim sabah evden çıkıyorsun marmaray'a biniyorsun bir bakmışsın yine arıza var yine aktarma yine otobüs kuyruğu, vallahi bu sıklık artık insanı yormaya başladı.

can sıkıyor bazen.

yine mi ya, şu marmaray'ın arıza sıklığını bir app üstünden takip etsem kargo takibi gibi dakika dakika güncellenir herhalde. ama hızlı olun artık, sabrım kalmadı ayol.

sabah evden çıkarken bir dua ediyorum artık, marmaray bu sefer beni yolda bırakmasın diye. geçen hafta üç kez arıza yaptı, tünelde yarım saat bekledik, telefon çekmiyor, kimse bir şey söylemiyor. insan bir noktada sadece eve dönmek istiyor, o da olmuyor.