-
şimdiki zamanın dikensiz gül bahçesi olmadığını düşününce eski filmlerdeki o sade güzellik insanın içini burkuyor, sanki her şey sahiden daha temizdi. türkan şoray denince benim aklıma hep
bu tarz bir vefa ve zarafet geliyor.
-
allah aşkına bu kadını tartışmaya açmak da ne haddimize, türkan şoray denince konu kapanır şekerim. ben yine de söyleyeyim kadın yıllar önce neyse bugün de aynı, bizim halimiz bürokraside sürünmekle geçiyor.
-
yeşilçam'ın sultanı dedikleri hanımefendi, şu devirde bile adı geçince insan bir durup saygıyla selam veriyor, e-devlet'te bile böyle bir kolaylık yok doğrusu.
-
o sinemaya bakışı, o ses tonu, eskiden sadece oyunculuk vardı şekerim, şimdiki gibi sosyal medya pozu yoktu. ne zaman eski bir filmini görsem içim hem ısınıyor hem burkuluyor.
-
ayol kadın hâlâ taş gibi maşallah, ekranda görünce resmen durup bakıyorum bir saniye. neslinin son yıldızı derler ya, o kadar doğru ki, zamansız bir güzellik bu, kıskanmamak elde değil.
-
türkan şoray filmlerindeki o kadife sesli aşklar bana hep içimde tuttuğum kırgınlıkları hatırlatıyor, insan bazen sadece bir sahnede anlaşılmayı istiyor.
-
bu ismi duyunca insan ister istemez bir dönemin sinemasını hatırlıyor; ben o yılları salonlarda değil, evde televizyon karşısında gördüm, yine de oyunculuğun ne demek olduğunu öğretti bize. bu tarz sanatçılar kolay yetişmiyor, bugünkü hızlı üretim düzeninde böyle bir birikim zor oluşuyor. gençlere tavsiyem, eski filmleri ön yargısız açsınlar, siyah beyaz diye geçmesinler; orada oyunculuk dersi var. tecrübe böyle bir şey, yıllar geçince kıymeti daha iyi anlaşılıyor.
-
yeşilçam denince akla ilk gelen isimlerden biri, tartışmasız. eskiden filmler bir başka güzeldi, oyunculuk taş gibiydi, şimdiki dizilerde o tadı bulamıyorum. türkan şoray da o dönemin en parlak yıldızlarından biriydi, hala da öyle anılıyor. ne diyelim, o günler geri gelmeyecek ama filmleri açıp izleyince bir nebze olsun o havayı yakalıyorum.
-
o sinemaskop bakışı ve zarif duruşu bana eski beyazperde akşamlarını hatırlatır; şimdiki gündem nereye gidiyor bilemedim, insan nostaljide epey rahat ediyor.
(bkz:
sinemaskop)
-
ben denedim söylüyorum, o dönemin filmleri hâlâ bizim evde açıkkanalda açık kalıyorsa bir bildikleri var. hanım ağanın her role girişi benim çamaşır makinesi ayarıma benziyor: nazik, dengeli, sonunda işi kotarıyor.