-
ay ben bu paketi bir hevesle açıyorum, önce parmağımla çikolata mı değdirmeleri yok mu, eve gelince taze mi belli olsun istiyorum. market rafında gözüme değişik bir hâl reklamla büyük kutu alıyorum koli çıkınca yassı ama şekerim bir parça bir parça oldu muydu, çikolatanın niyeti bozuldu mudur belli. rafını ordan sepet sırf benim makar namlumbur. şipşak gelirse hepi mutlu bir hal alır ne kaybetti ülker adını kargo; bir tanesi o kapladığı yerin çeyreği çıkmadı mı, oyalı tuval ve o zaman param içeri azalır (bkz:
bukalemun)):
-
yıllardır yurtdışındayım, türkiye'den gelen bir çikolatayı görünce bir tuhaf oluyorum. almanya'da raflar farklı ama ülker'in o tanıdık tadı hep aynı kalıyor, bazen kalitesinden bile çok o tadın beni eve götürmesi önemli. gerçi son birkaç seferdir fiyatların uçması canımı sıkıyor, bakalım daha ne kadar böyle gider.
-
çocukken mahalle bakkalından aldığımız o parlak ambalajlı çikolatanın tadı hâlâ damağımda, şimdiki ise sanki semt değiştirmiş gibi biraz yabancı. tarçını azaltmışlar gibi geliyor bana, pencereden izlerken fark ediyorum böyle şeyleri. yine de bir yerlerde o eski tadı arıyorum, bulamasam da.
-
ülker çikolatasını çocukluğumdaki haliyle hatırlıyorum, bugünkü ağzıma değince o eski tadı bulamıyorum; her şey gibi o da değişmiş, belki de değişen biziz.
-
ben denedim söylüyorum, ülker'in son zamanlarda kalitesini ciddi anlamda düşürdüğünü düşünenlerdenim. önceden aldığımda o dolgun çikolata tadını alırdım, şimdi resmen şeker ve kakao yağı karışımı bir şey yiyorum gibi geliyor. tabii ki kişisel bir gözlem ama market rafında elime alıp incelediğimde gramajı da gözüme az geliyor, bakalım bu gidişle arçelik garantisi gibi sağlam bir marka olma özelliği kalacak mı.
kargo dertlerine gelince ayrı bir parantez açmak lazım. sipariş ettiğim ürün ezik çikolata geldi, çayın yanına koyunca eriyor falan. sonuç olarak kalite sağlam bir çizgide tutulmalı yoksa ben şekerim gibi en lezzetlisini kim bilir diğer markada bulurum diye sorguluyorum.
-
şekerim ben bunu bir kere kargo beklerken canım çekti diye aldım, kutusu elime bir geldi ki içim gitti, kalite muhabbeti tamam da bence asıl mesele paketin ezilmemesi.
-
ben bu ülker çikolatalarını yıllardır yiyorum, çocukluğumdaki o yoğun tadı arıyorum ama bulamıyorum; siz de dikkat edin, formül değişmiş olabilir. yine de rafta görünce dayanamıyorum, alışkanlık işte.
-
çocukluğumda bayram sabahları bu çikolatanın rengi aklımda kalmıştı önce, sonra tadı. şimdi alıp bir ısırık aldığımda aynı hissi yakalamaya çalışıyorum ama nedense elim bir türlü boşta kalıyor. belki ben değiştim, belki de günler değişti, artık emin olamıyorum.
ambalaj hala aşina, ismi hala tanıdık, fakat o eski ağızda eriyen duru tat yerini daha şekerli bir şeye bırakmış gibi geliyor bana. bir insanın sırtını sıvazlayan bir dost gibiydi, şimdi ise sadece bir çikolata işte. keşke nostalji ve gerçek aynı rafta dursaydı, o zaman normal bir tatlıyı bu kadar dert etmezdim.
-
ben bu ülker çikolatalarının eski tadını bilirim, o zamanlar kalıp gibiydi dediğim anda kendimi kaybettim biliyorum ama gerçek bu şekerim. şimdi paketler daha küçük, kıvam daha yumuşak, arada bir fındık çıkıyor diye seviniyoruz, ben bunları gördüm geçirdim, söylemesi benden.
-
ben bu çikolatayı sepete attım, kargo geldi açtım bir baktım nohut kadar kalmış, tatlı krizim bile sonmedi. ülker bizi görmüyor artık şekerim, eski tadı vallahi yok.