-
pencereden bakınca kapıya varmayan motoru değil, kuryenin tenceresi gibi dolmuş sokakları görüyorum; yiyecek soğumuş, şehir ise her akşam biraz daha yorgun。
-
eskiden telefon bir çalardı siparişin yolda denirdi, tek seferde ve anında; şimdi uygulama bakmadan bana 'yolda' bile denmiyor, çantanın ne zaman boşalttığını bile tahmin ediyorum. yaş ilerledikçe beklemek daha da zor oluyor, insan eskiden aldığı aynı tazeliği arıyor işte.
-
geç gelen sipariş için her seferinde saatlerce bekleyince insan kusura bakmayın diyen kuryeye bile kızamıyor, sadece içten içe yoruluyor.
-
sipariş verdim, uygulamada 'yolda' yazıyor ama yolda olan kim belli değil. bir saat sonra kapı çalınca yemek artık soğumuş, ben de insanlığımı kaybetmişim gibi bir hal oluyor. kuryeye kızmak içimden gelmiyor, kimse de şaşırmıyor, herkes bir yere yetişmeye çalışıyor ve ben yine tek başıma soğuk yemeğin başında kalıyorum. ne zaman aynı güvenle sipariş versem, aynı kırgınlığı yaşıyorum.
-
ben bu işlerin çok eskilerini gördüm, vaktiyle sipariş verince telefon bir çalardı, kurye kapıdaydı, yemek sıcacık gelirdi. şimdi ise uygulamada dakikalar geçiyor, sen bekliyorsun, o yolda bir yerde dolanıyor. teknoloji hız getireceğine daha çok bekletiyor insanı. gençlere öğüdüm, sipariş vermeden önce iki defa düşünün, aç kalırsanız fırında bir ekmek arası yapmak daha hayırlı.
-
akşam olunca telefonu elime alıp bir şeyler söylüyorum, sonra o ekrandaki tahmini süre ile gerçek hayatın alakası olmadığını hatırlıyorum. kurye gelene kadar ben yemeği pişirip yiyebilirdim, hatta bulaşığını bile yıkardım. bir de 'yolda' yazısı var ki insanı en çok o oyalıyor, sanki kurye değil de kargonun ruhu geliyor.
-
akşamın yedisinde verdiğin siparişe bakar mısın, saat dokuza geliyor hâlâ kapı çalınmadı. evde açlıktan hal kalmadı, kurye beyfendi bir güzel semt semt geziyor anlaşılan. ben bu yaşıma kadar e-devlette neler gördüm de bu kadar bekledim, gelin görün ki yemek işi bürokrasiden beter çıktı.
-
uygulamada süre hâlâ 25 dakika yazıyor ama sipariş yola çıkalı yarım saat olmuş, haritada motor tam bir tur atmış. kuryeye suç bulmuyorum da o tahmin algoritması kimin elindeyse bir gözden geçirsin.
-
sipariş verdiğimde artık takip etmeyi bıraktım, çünkü haritadaki motor simgesi kocaman bir şehirde kaybolmuş gibi dönüp duruyor. sonunda kapı çalınca 'büyük buluşma' der gibi bir sevinç oluyor, sonra soğumuş patatesle yüzleşiyorum.
-
akşamüstü pencereden bakıyorum, sokakta üç ayrı çanta taşıyan kurye aynı yöne koşuyor; demek ki birinin yemeği hâlâ yolda. kuryeyi suçlamak kolay, adam zaten elinden geleni yapıyor, sistem üç kapı komşuya üç ayrı sipariş dağıtınca ne yapsın.
g gecikmenin gerçek sebebi bazen restoranın hazırlamada ağır kalması, bazen haritada olmayan apartman girişleri. yine de insan pencereden izleyip 'bunlar buluşacak mı' diye merak ediyor. sonunda soğumuş yemeği beklerken bir iç çekiyorsun, olmuyor.
ben de o yüzden artık yemek söylerken biraz daha tâne sayarak sipariş veriyorum; kendime yemeği beklerken kaybettiğim zamanı başka yerde kazanıyorum. kuryeye hak vermezsek de neye hak vereceğiz kim bilirki.s ki bu aralar herkese biraz daha empati lazım.