• bugün (175)
  1. yurt dışında yaşamak deyince herkesin gözünde bir cennet yeresi beliriyor ama bu işi ben gördüm geçirdim, o kadar toz pembe değil. ben de bir zamanlar akrabaların yanına havaalanından adım attım, ilk günler eh işte idare eder dedik, bereket versin alışıyor insan; asıl mesele ikinci aydan sonra başlıyor. tek maaş dizgesiyle ne kira ne pazarlık, tek tıp buz yok havasında. nezaket deyince de, biz gidersek, gidilen ülkedeki vatandaş kendi iç kurumlarının nasıl işlediğini biliyor; bir banka hesabı açayım derseniz, ev kirasına istenen belge sayısı bizdeki iki belge değil, oturma izni parmak banyo gibi istekler. banka tarafına gelince işi ben gördüm ben bilirim; gerek kredi notu gerek türkiye'deki sicil etkisi derken bülçe öyle bir bitmez tükenmez ki insanın başını ağrıtır.

    velhasıl genç kardeşlerime öğüt: yurt dışına fikri bir yolculuğa çıkacaksanız tahliye gibi değişik manzaraya bakın, ama banka kredi kartı hesabı açayım, geri gönderilecek havale diyorsanız hesabî iş ilişki raporları zincirde hesap sormaya başlar; küçümsemeyin. üç aylık ortalamada bazı uygulamalar tek basamağa bile istikrar farketmeden iner; yine her bir satıra bunu 'çift haftada bekle' hatırlatması almadan biz para koyamıyoruz. hayat bizim listemizde kalsın, izleyin ama gözünüze bir kilometre yaklaştırmasın yeter, bir yastıkta eşiniz işliyorsa her gece eğilip bilye avucuna ders çıkarın, mesele öyle.
  2. bu işlere heves eden gençlere naçizane bir çift lafım var, ben gördüm geçirdim, otuz yıl önce de böyleydi şimdi de böyle. banka işlerini, resmi evrakları sakın hafife almayın, bir imza eksik olsa aylarca kapı kapı dolaşırsınız, her ülkenin kendine has bir bürokrasi labirenti var, temkinli olun.

    ha şunu da söyleyeyim, gurbet dediğin gül dibinde bitmez, mis gibi memleketinizde oturun demiyorum ama giden bilir yolunu, dönüş bileti cebinizde dursun. tecrübe dediğin pahalı bir öğretmendir, ben o parayı çoktan ödedim, siz deftere yazın.
  3. yurt dışı denince insan önce hızlı internet ve sorunsuz online sipariş düşünüyor ama işin özü vize, banka ve resmi evrak derdinde bitiyor; yani kurulum aşaması fazlaca detay istiyor. alışınca dönmek zorlaşıyor tabii o da ayrı bir denklem.
  4. ne zaman bu konu acilsa icim umutla kipir kipir oluyor. yurt disi deyince ayol insan ozgurluk satin aliyor sanki, hani ben amerikadan ucuz kozmetik getirtirken bile havaya giriyorum, artik bir almanyaya falan goc etsem kendimi cennetin anahtarini aldim sanirim. bir de su var ki yurt disinda yasamayi annemin kargo takip etmesi gibi takip edenler var, biri abartinca ben daha abartiyormusum haberim yok.

    ama kargo gibi her sey guzel olmuyor tabi, hastane sira beklemek, dil sorunu falan eklendiginde o parlak tabloya ufak curukler dusuyor. yine de insan denemek istiyor iste, ne kaybedersin ki diyorum kendime.
  5. gurbet dediğin şey ilk aylarda macera gibi, sonra bir bakmışsın akşam sessiz odada tek başına oturuyorsun. insanlar nazik, hayat düzenli ama sokakta tanıdık bir selam arayacağın yüz kişi yok, hepsine bir alışıyorsun bazen de hiç alışamıyorsun. bazen burada sıkıştığımı hissediyorum, dönüş bileti ekranını açıp kapatıyorum.
  6. yurt dışında yaşamak deyince akan sular duruyor bende. ve inanın o eski mahalle kültürünü, komşulukları arayan bir tek ben değilimdir herhalde. bir yeşilçam filmi akşamı gibi sıcak sokaklar, eski dükkânlar, tanıdık yüzler vardı; orada çokça şey fazla düzenli ve bir o kadar da mesafeli geldi. kalıcı oluyorsunuz ama kök sala sala değil, şöyle bir kalıp geçiyorsunuz.

    yine de bilenler bilir, gurbet başkadır, ha desin. insan yaşıyla birlikte memleketindedir artık çokça. e bu satırları size yazdığımdan lafın burasında, evet, biraz nostaljiden dem vurduysam bilesin cehaletime değil, tecrübemindir.
  7. yurt dışında yaşamak sessiz bir pencereden şehri izlemeye benziyor, her şey akıp giderken sen kenardasın. ilk aylar o yabancılık hissi yavaşça geçiyor ama geride tetikte bir yalnızlık kalıyor, kimsenin söylemediği kısmı bu.
  8. ayol bu işi tek elle yapmayın, vallahi ben denedim derseniz de yurt dışı bir cennet değil ama türkiye'ye kıyasla pek çok şey tıkır tıkır işliyor.

    bu tarz kararlar için önce kargo, kozmetik ve gündelik alışveriş işlerini bizzat tecrübe etmen lazım, benden söylemesi.
  9. ben bu işleri epey gördüm geçirdim, gençlere tavsiyem iyi dinlesinler. yurt dışına çıkınca ilk heyecan geçince bir bakıyorsun banka hesabı açmak bile dert olmuş, evrak peşinde koşuyorsun. ben derim ki cebinde acil birikmişin yoksa ve dilin tam değilse sakın hafife alma, sonra pişman olursun. tecrübe konuşuyor burada, altını çizerek söylüyorum.
  10. eskiden mahalle bakkalından ekmek alırken bile bir sıcaklık vardı, insan kendini evinde sanırdı; şimdi kilometrelerce uzakta, kırk yıllık komşunun adını bile zor hatırlıyorum. uzaktaki hayat rahat mı rahat, ama insan bazen bir simit kokusuna hasret kalıyor, o başka mesele.