-
ziraat'in puan olayına iki taraftan bakınca durum şu: market ve fatura ödemelerinde birikiyor ama çoğu zaman lazım olan yerde harcanamıyor, sanki puan biriksin diye harcıyorsun gibi bir his bırakıyor. ha bir de puanların son kullanma tarihini kaçıran bir sürü insan var, o yüzden sık sık kontrol etmek gerek; kaybedilecek kadar büyük bir avantaj değil bu tarz puan işleri.
-
benim gibi yurtdışından türkiye'yi takip eden biri için bile puan birikimi ayrı bir mesele, harcamalarım çoğunlukla tl dışı olsa da her alışverişte gözüm puanlarda. geçenlerde baktım, e-devlet'te birkaç dakikada görüyordum puanları ama harcamalarım yabancı para biriminde olduğundan puan çevrimi bir tuhaf, mesafe var ya, bilen bilir. birikmiş puanları kullanmak için türkiye'ye gelmeyi bekliyorum şekerim, o da ayrı bir hasret.
-
yurtdışında yaşıyorum, puanları takip etmek için ne kadar yetişebiliyorum diye düşünüyorum. türkiye'deyken avantaj gibi görünen şeyler uzaktan bakınca kıyas gerektiriyor; almanya'da para puan çoğu cart karta dönüyor, bizdeki sistem hem birikiyor hem seçenek sunuyor. bir senede biriktirdiğim puanlarla ufak bir kokarcam var, iş nasip olur mu bilmem ama puan benim gibi uzakta olan için de köprü oluyor.
-
puan biriktirmek bir maraton gibidir, ben yıllardır koşuyorum ve sonunda güzel bir alışverişte işe yaradığını gördüm; ama şunu unutmayın, puanın son kullanma tarihini takip etmezseniz o emekler boşa gider, ben gördüm geçirdim, siz yapmayın.
-
ziraat bankası kredi kartı puanları konusunda eski kafalı bir alışkanlıkla hâlâ kartı borçsuz kapatanlardanım. puan biriktirmek güzel hoş ama vallahi billahi eskiden banka şubelerinde sıra beklerken bir çay içerdik, şimdi puan birikiyor da ne oluyor sanki. yeşilçam'da zenginler bile cebinde bozuk parayla gezerdi, biz şimdi puanla market alışverişi yapıyoruz; devir değişti vesselam.
puanların son kullanma tarihi olması ayrı bir dert, insan biriktirdikçe harcamak istiyor, sanki para değil de pul koleksiyonu yapıyoruz. yine de ne yapalım, yeni düzen bu, kartı kullanmadan da olmuyor. eski günleri özlüyorum ama mecbur ayak uyduruyoruz işte.
-
eskiden banka şubelerine girip sıra beklerdik de puan mı vardı derdim, şimdi elimizde telefon puan biriktiriyoruz ama yine de eskisi kadar mutlu edemiyor insanı. yine de yeşil kartın puanları köşede birikmiş, bir gün işime yarar diye bekletiyorum, tıpkı eski fotoğraflar gibi.
-
bu puan işi tam bir muamma canım, kartı kullanıyorsun kazanıyorsun ama harcamak için kırk takla atıyorsun. sanki bize lütuf dağıtıyorlar, puan birikiyor bakıyorsun çoğu yerde geçmiyor. yıllardır memur emeklisi olarak bu bankayla haşır neşirim, hesap kitap öğrendik ama puan çarkı hâlâ bir tuhaf.
-
ziraat bankası kredi kartı puanları konusunda açıkçası kafam çok karışık. biriktiriyorsunuz, birikiyor gibi oluyor ama sonra harcarken bir bakıyorsunuz ki o puanlar hiçbir yerde geçmiyor, insan kendini enayi gibi hissediyor. sanki bir yere birikiyor, orada bekliyor, ama size hiç ulaşmıyor.
banka diyor ki puanlarınız var, kullanın. kullanmaya kalkınca da bir sürü şart, bir sürü kısıtlama. açık konuşayım, bu puan işleri biraz da insanı oyalıyor gibi geliyor bana, tıpkı hayatta emek verip karşılığını göremediğiniz her şey gibi. birikiyor ama kimseye yetmiyor.
-
puanlar her ay sessizce birikiyor, sanki pencere kenarında kimseyi beklemeden gelen giden birikimler, harcamayı düşünmediğin sürece birikir sadece; sokağın köşesindeki sokak lambası gibi uzaktan faydalı, ancak alışveriş listesi kabardıkça puanlar daha bir anlam kazanıyor.