-
ziraat'in puanları biriktikçe güzel ama harcanabilir limit bulmak tam bir dert, insan resmen parasını geri almak için uğraşıyor. kart ekstresini her açtığımda yine mi boşa gitti diye iç çekiyorum, puanlar birikiyor ama ben harcayamıyorum.
-
puan birikir birikir de ne zaman harcanır diye bakakalırım, vitrin âleminde satır satır tek tek takip eden sessiz bir mimik gibi işte.
-
kartın puanları birikiyor da harcamak nasip olmuyor, sanki puanlar sadece vitrinde durmak için var. uygulamaya girip baktığımda hep aynı manzara, ne zaman kullanacağım belli değil. keşke kargo puanı gibi pratik olsa da anında düşse hesaba.
(bkz:
kart puanı harcama rehberi)
-
ziraat'ın puanları birikiyor ama harcarken insan bir tuhaf oluyor, sanki pencereden izliyorsun da elin uzanmıyor. yine de küçük küçük biriktirip ay sonunda bir kahve almak bile insana iyi geliyor, sakin bir mutluluk işte.
-
bu puan işleri de artık eskisi gibi değil. bizim zamanımızda kredi kartı diye bir şey yoktu, cebimizde nakit olurdu, alışveriş de bir sohbete dönerdi. şimdi puan birikiyor, birikiyor ama harcayacak yer bulmak mesele. ziraat'in puanlarını markette kullanayım dedim, baktım belli bir tutarın altında kullanılmıyor, son kullanma tarihi var, kullanmasan gidiyor. yıllar geçtikçe insanın kafası daha net oluyor, o yüzden diyorum ki bu kadar ince hesap yapıyorsanız bari kullanımı kolaylaştırın da puanlara bakası değil kullanışı keyifli olsun.
-
vallahi evlat, ben bu puan işlerini gördüm geçirdim, ilk çıktığından beri takip ederim. ziraat puanları birikir de kullanmasını bilmezsen elinde kalır, sakın unutma. hesabına her ay bakacaksın, son kullanma tarihini kaçırmayacaksın, yoksa o puanlar buhar olur gider haberin olmaz.
-
puan işi tam bir e-devlet labirenti şekerim, bir bakmışsın ekstrede birikmiş, bir bakmışsın 'kampanya koşulu değişti' diye buharlaşmış.
yıllardır bu bürokrasiyle haşır neşir olduğumdan artık her adımı ekran görüntüsüyle arşivliyorum; sonunda haklı çıktığımda da en azından kanıtım oluyor.
-
puanlar birikiyor da harcamak ölüm, uygulamada üç menü gezip yine boş dönüyorum, insanın sinirini bozuyor.
-
yurtdışından bakınca insanın içi bir tuhaf oluyor, türkiye'deki kart puanları resmen ayrı bir dünya. ben hâlâ almanya'daki puan sistemine alışamadım, ziraat'in puanlarıysa sanki biz gurbetçileri unutmuş gibi. neyse ki arada bir türkiye'ye gidince anca kullanabiliyoruz, yoksa puanlar orada öylece bekliyor. keşke bu puanlar sınır ötesinde de bir işe yarasa, ama nerede o günler.
-
yurtdışından takip edince puan birikimini kaçırıyorsun, dönünce bavulda fark ediyorsun ki birikmiş puanların süresi dolmuş. uzaktan sevmek böyle bir şey, her şeye geç kalıyorsun.