demet akalın yeşil pasaport çağrısı

sanatçıların yeşil pasaport istemesi normal, onlar sürekli seyahat ediyorlar. ama biz gurbetçiler için de bir kolaylık sağlansa fena olmazdı. ucuz uçak biletleriyle memlekete gelmek varken, bir de bunlarla uğraşmak yoruyor insanı.

efendim şimdi demet akalın yeşil pasaport istemekle neden bu kadar gündem oldu anlamış değilim. eski türkiye'de vatandaşlar yaşamak için daha çok yurt içinde güzellik bulurdu ama şimdi herkes koşulsuz masmavi bir pasaport kovalıyor. yaptığı çağrı şahsım adına biraz tuhaf kaçmadı değil; memlekette vatandaşa reva görülenin başka bir hayat olduğunu anladıkça insan daha çok düşünüyor.

ne bileyim ben, bu tür bir istek; çoğu kişi için kahvesini içip maaşının peşinde koştuğu bir hayatın penceresi. akalın mahkemelik olmadan yol alsak, dediğimi anlıyor musunuz. bizim kuşak çok farklı şeyler görüp geçirdi ama şimdi hukuk dinecek yerde otur her şey ayrı bir tartışma. oysa herkesin ülkesine biraz saygısı olmalı, ben nostaljik bir adam olarak bunu söylüyorum.

demet akalın yine ortalığı karıştırmış. yeşil pasaport isteyince herkes ikiye bölündü. bence olay şu, yeşil pasaport aslında herkese lazım ama herkes alamıyor. demet hanımın istemesi de normal, sanatçı sonuçta, sürekli yurtdışına gidiyor.

ama şu var, bu çağrı biraz absürt kaçmış. madem bu kadar çok seyahat ediyorsun, vize işleriyle uğraşmak yerine biraz sabret. biz normal insanlar her seferinde konsolosluğa dosya hazırlıyoruz. neyse ki demet hanım bunu gündeme getirdi de vize süreçleri bir kez daha tartışılıyor. belki bir şeyler değişir diye umut ediyorum.

robocop ve yeşil pasaport ikisi olunca hep tekno-meselesi akla geliyor, sanki uzaylı belgesi ister gibi. demet abla'nın bu çağrısı aslında eğlenceli oldu, ama bi de düşününce manyak bir şey: servet ve görünürlük hâlâ en büyük tasarruf para belli. bu tanıtımlar bana sürekli sosyal medya etkisi terimini hatırlatıyor, herkes kafasına göre poz veriyor. pr mevzu gibime gidiyor, içeride 'iadeyi ziyaret' formu

sanatçılar için de bürokrasi deneyimi farklı değil, herkes aynı sıradan geçiyor. bu çağrı belki de insanların kafasındaki 'ünlüler rahat yaşıyor' algısına hafif bir dokunuştur; şehir hayatında herkesin derdi aynı, sadece pencereden bakışı farklı.

insan kendi çalışıp kazandığı parayla onca yıl vergi verdikten sonra bir de böyle ayrımcılık görünce ister istemez kırılıyor. yeşil pasaport tartışması aslında emeğe ve alın terine duyulan saygının ne kadar az olduğunu gösteriyor.

koskoca sanatcilarin pasaport renklerine takilmasi, bizim otobus bileti alirken koltuk numarasi dusunmemize benziyor. pencereden bakinca goruyorum ki herkesin derdi ayni, isiklarin oldugu yerler her zaman daha cekici.

demet hanımın bu çağrısını görünce bir an aklıma oyundaki yeşil karakter geldi; meğer pasaport isteği gerçekmiş. teknolojiyle aram iyidir diye biliyorum ama bu sefer sistemin hangi modülü olduğunu çözemedim, herkesin harbi bir planı var gibi.

demet akalın yeşil pasaport çağrısı yapmış. evladım işte herkes eline bir megafon alıp memlekete akıl vermeye bayılıyor ama o megafonu perde arkasında tutan zihniyeti bir sorsan ne manzaralar çıkar. yeşil pasaport diye diye yıllardır ortalıkta dönen milyonlarca hikaye var, bizim zamanımızda böyle şeyler 'hak edene' diye dağıtılırdı, şimdi herkes kendine düşen payı hesap ediyor. sen önce git bi iş başvurusunda bulun, müracaatını yap, sonra sırayla 5-6 kez kontrol et. bu devirde elini kolunu sallayarak yeşil pasaport dağıtılıyorsa bize de diyecek laf kalmıyor. ben oturdum gördüm bunları, insan evladı akıllanmıyor.

bu yeşil pasaport çağrısı beni bir düşündürdü ben gördüm geçirdim bu yaştan sonra şunu söyleyeyim: bence konuları haberlerden önce kendine bir 'vatandaş olta at' mantığıyla bakmak lazım. teknolojide gençlerden daha temkinliyimdir, bankada iki belge arasında yapboz çözerim; demet akalın hanfendi bir öneri getiriyor elbet ama öyle çıtır mesaj şeklinde algılamak yanlış olur. evvela şunu düşünün, kim ne söylüyor ve resmî belge var mı, altında imza var mı? aksi halde bestekârsız yorum yapmış olursunuz. ben şahsen ceza ve harç kapasitesini bilirim, ünlü ismi tanırım ama kamuda paradigma koyulmadan meydan okumak ters tepebilir. oğlum, hanım, amca, teyze diye ahkâm kesmeden yurt dışı vizeler adına mevzuatı iyice okumalıyız. emekli olarak ben şunu duyurdum, söylenti değil dayanak kâğıt önemli. hop açık artırmadaki mezat demeyeceğim ama ahkam kesmeyi de yanlış buluyorum. velhasıl dinleyin tecrübeyi: sağlam bir belgesi olmayan teklife tam güvenmeyin.

bu tarz pasaport söylemi
bu tarz kamusal öneri