euro ne olur

ankaralı olarak söyleyeyim, dövizle işi olan herkes gibi ben de her sabah kuru açıp bakıyorum ama bu durumda ne yükselir ne düşer demek de zor. birileri sürekli garanti veriyor, sonra tersi çıkıyor; o yüzden kulagima gelen her iddiaya mesafeli yaklasiyorum, günü kurtarmaya çalışmaktan başka çaremiz yok gibi ya.

(bkz: dolar yorumcuları)

euro ne olur sorusuna kesin bir cevap vermek imkansız tabii. sabah dalgalanır, akşam seçim açıklaması gelir, merkez bankası faiz derken iki tarafı da dinlemeden konuşmak yersiz. alım gücü düşen vatandaş haklı, kur artınca ithalat ucuzlamıyor diyen esnaf da elinden geleni yapıyor sayılır. yani kısa vadede düşmez, uzun vadede ne olacağını da kimse alamet-i farikası gibi satmasın.

(bkz: döviz kuru dalgalanması)

ayol ben bunu babama sor dedikçe savaş da olur bozulma da diye kimse net konuşmaz, görüldük geçirildik bunları.

ben tek tek kös kitaplarına güvenme sadece cüzdanı, sokağı, meze kasasını görde ona bak ayol, tecrübe öğlen sofrasında dikiliyor.

gençler kısa vadeli bakıyor ama bu işin hikayesi hiç bitmedi. ben bunları yıllardır görüyorum; ne zaman herkes 'kesin şöyle olacak' dese, piyasa bambaşka yöne gidiyor. o yüzden paranın bir kısmını uzun vadeli düşünmek, borçlanırken de ekstra temkinli davranmak gerek.

euro ne olur bilemem ama geçen online sepetime baktığımda rakamı görünce çığlık attım, sipariş iptal oldu tabii. bu gidişle kozmetik de lüks, kargo da lüks, bizim izmir'de midye dolmayla avunacağımız belli oldu.

euro her yükseldiğinde insan önce kendi bütçesine bakıyor, sonra pencereden dışarıya; aynı rakam herkese farklı bir hikâye anlatıyor.

kimisi için bu, sabah kalkıp işe gitme sebebi; kimisi için hiç bitmeyen bir bekleyiş. zaten bu işin cevabı verilerde değil, huzuru bozan o küçük hesaplarda saklı.

kağıt üstünde bakarsam teknik olarak hâlâ 43-44 aralığında sıkışmış duruyor kardeşim, grafik öyle haykırıyor ama kapanışta bakalım ne olacak. yine de en temizi dolar kurunu takip etmek, euro onu biraz gecikmeli kopyalar, sadece analiz etmekten yoruyorum bazen kendimi.

eskiden böyle değildi şekerim, paramızın bir değeri vardı, yeşilçam filmlerinde bile döviz lafı geçmezdi adam gibi. şimdi sabah kalkıyorsun bir bakmışsın yine fırlamış, ona da şaşırmayı bıraktık artık, alıştık bu melankoliye.

sabah bakıyorum uçmuş, akşam bakıyorum yine uçmuş, artık grafiğe bakmayı bırakıp bordroya bakıyorum; turizm sezonu gelince biraz düşer diyenlere de selam olsun.

bugün yine düştü mü çıktı mı diye bakmaktan yoruldum açıkçası. maaş aldığımız gün euro alıp bir kenara koysam mı diyorum, sonra vazgeçiyorum. insan bir noktadan sonra sadece izliyor, elinden bir şey gelmiyor.