deprem korkusuyla yaşamak

her an sallanacakmışız gibi yaşamak ne kadar zor, değil mi? özellikle geceleri yataktan fırlayarak uyanıyorum bazen. telefona deprem bildirimi gelsin diye sürekli ekranı kontrol ediyorum, bir tık obsesif oldu bu durum. çantama su ve konserve koymayı öğrendim ama sanki bu temkin bile yetmeyecek gibi.
(bkz: küçük hazırlıklar)

ben 99 depreminde öyle sallandım ki hâlâ yatarken ayaklarımın altından bi' titreme geçse uyanırım, tedbiri elden bırakmamak lazım.